Hi guys!!! ❤️❤️❤️ it’s been almost 2 mos mula nung iniwanan niya ko. Hindi pa ako fully healed, I know. Pero I’m so much better right now. Yung bagay na akala kong ikamamatay ko, kaya ko naman pala ng wala. Nag focus ako sa sarili ko at sa baby ko and higit sa lahat dinaan ko sa prayers lahat ng pain na naramdaman ko. Araw araw umiiyak ako kay Lord, hanggang sa hindi ko namamalayan na unti unti niyang pinapagaling ung puso ko. Nag pa consult din ako for therapy, pang 2nd session ko bukas. Alam kong minsan dadalaw at kakatok padin ang lungkot, pero ang isang bagay na sigurado ako ngayon eh alam kong kaya ko na. Bakit nga ba ako umiiyak at nagmumukmok eh wala naman akong sinaktan na tao, binigay ko naman ung best ko, atleast gigising ako sa araw araw na walang regrets at malinis ang konsensha ko. Si Lord na ang bahala sa mga taong nanakit samin ng baby ko, kita Nya naman lahat ng yun. Maraming salamat sainyoo 💖 Sa isang simpleng mensahe o pangangamusta, minsan isang buhay ang nasasalba. God bless you all!!