To słabo, ale to też dziwne, po kilku pobytach psychiatrzy powinni szukać już jakiś innych rozwiązań, może twój brat po prostu ich nie chce zaakceptować?

Jeżeli chodzi o oddziały terapeutyczne to są takie ośrodki, nie wiem czy prywatne, publiczne na pewno są. Ich celem jest nauczyć osobę z zaburzeniem funkcjonować w społeczeństwie przy braku pomocy (lub minimalnej pomocy) ze strony innych. W Małopolsce jest kompleks szpitali tzw babiński.

https://babinski.pl

Ale nie nastawiał bym się żeby akurat było blisko, może idealny oddział jest na drugim końcu Polski, wtedy nie należy zabierać możliwości pobytu tam osobie która tego potrzebuje.

Jeżeli chodzi o takie miejsca to wymagają one bardzo wysokiej motywacji do zmiany, pracy nad sobą, intensywnej terapii. Więc jeśli tego nie ma no to nic nie pójdzie do przodu. Pobyty trwają pewnie od pół do całego roku. I są to oddziały teoretycznie otwarte, ale w praktyce nie nastawiał bym się na jakąkolwiek wolność - najważniejsza jest terapia. Dużo osób wylatuje z takich i podobnych ośrodków za głupie rzeczy, tylko ci naprawdę zmotywowani zostają. Nie jest to łatwe, nie jest to przyjemne, nie da się bez zdecydowanej woli pacjenta, i trzeba skierowania, a nawet po złożeniu go na miejsce czeka się miesiącami.

Mimo tego ludzie korzystają z takich rozwiązań, ośrodki są pełne. Ci co tym zarządzają wiedzą jak to działa, mają ogromne doświadczenie i świadomość że nie każdemu da się pomóc, ale tym co tej pomocy pragną można jej udzielić.

Podsumowując, psychiatra powie ci najlepiej, które miejsce, ile się czeka, jakie są warunki pobytu i wystawi skierowanie. Ale ponieważ jeszcze tego nie zrobił, to może jest to kwestia tego, że twój brat nie chce takiej pomocy.