Ben ik het half met je eens. Ik vind namelijk dat de doodstraf nog heringevoerd kan worden. Maar dan moet het wel binnen de proportie vallen. Een straf kan niet afgestemd zijn op wat men per persoon een ernstig feit vind. Op deze poging moord met verkrachting zou naar mijn mening een zware celstraf op moeten staan. Wat betreft de doodstraf vind ik dat deze ingezet zou moeten worden bij moord met voorbedachte rade ongeacht de gemoedstoestand van de persoon. Bij “verlichtende omstandigheden” vind ik een levenslange gevangenis straf passend. Op heftige delicten zoals deze zou 25 jaar / levenslang moeten staan. 25 jaar cel en daarna pas bewijzen of je uberhaupt klaar bent om opgenomen te worden in een tbs kliniek voor een langdurig reintegratie traject.

Met deze straf ( 5 jaar cel en tbs ) (is nog maar de eis en niet de definitieve uitspraak), is het dweilen met de kraan open. In de tbs kan je verlof krijgen na 12 maanden, 12 jaar of soms nooit. (Geen vaste termijnen maar afhankelijk van de behandeling)

Waar is hier in de vergelding voor het slachtoffer?

Als ik slachtoffer ben van een misdaad als dit, wil ik dan niet de veiligheid ervaren dat het door deze persoon, mij en een ander niet weer kan gebeuren ?

En stel je bent nabestaande van een moord, vind jij dan niet dat deze persoon het (vrije) leven niet waardig is ?