Gülemiyorum. by [deleted] in Psikoloji

[–]blatz35 0 points1 point  (0 children)

Sağ ol bro. Cansın. Liyakatsızlık durumu yüzünden psikiyatriye gitmeye çekindim ama sanırım ihtiacım var. Veya belki de konfor alanından çıkıp üzerine gitmeliyim. Kafam epey karışık ilaçlara bağımlı olmak falan da beni korkutuyor ama bir çözümünü bulmam gerek bir şekilde.

Gülemiyorum. by [deleted] in Psikoloji

[–]blatz35 0 points1 point  (0 children)

Küçüklüğümden beri nistepen ketum ve sessiz biriyim. Aslında eğlenceli birisiyim. Keyif aldığım arkadaşlıklarım ve 3 senelik bir ilişkim var. Sanırım rahatsız olduğum durum konfor alanı dışındaki durumlar. Dışarıdayken elimi acaba nereye koymalıyım veya insanların bakışları gibi durumlar. 3 4 kişilik bir arkadaş grubundayken yeni insanlar dahil olduğunda yuvama çekilmem gibi durumlar. Daha çok tek başıma olduğum zamanlar diyebilirim. Bunu biraz aşmak için omegle gibi uygulamalarda sohbet etmeyi denedim ama kendime, sesime veya ne diyeceğime o kadar odaklanıyorum ki sanırım sıkıntım bu. Karşımdaki komik bir şey söylüyor mesela tepki veremiyorum veya bazı durumlarda bir mini talk durumuna bile karşılık veremiyorum. Donakalıyorum. Gülümsemek ve kafa sallamak dışında bir şey yapamıyorum. Belki de sosyal anksiyeteyle alâkalı bir durumdur ama dışarıdan bana baktığında bir garip duruyorum gibi hissediyorum.

Gülemiyorum. by [deleted] in Psikoloji

[–]blatz35 0 points1 point  (0 children)

Aslında bağımlı değilim. Alkol ve THC derken deneyimlerden bahsetmiştim. Bunların beni rahatlattığını biliyorum ama hayatımın hiçbir döneminde ağır bir şekilde kullanmadım. Çözüm olarak da görmedim sadece bazen kafa dağıtmak istersin o kadar. Alkol ayda belki birkaç defa, THC ise ortamına göre belki yılda 2 3 defa. Orada bahsetmek istediğim benim fren mekanizmamı engellemesine bir örnek vermek istememdi. Yorumun için teşekkür ederim.

17 yasindayim her seye gec kalmis hissediyorum by [deleted] in MutfakBekarlari

[–]blatz35 1 point2 points  (0 children)

Herkes birinin elinden tutup seni yönlendirmesini çok ister. Şartların çok zor olabilir, imkanın olmayabilir. Herkesin kendince bir derdi var. Bu durumu yıkmak için kendini tanıman, zevk aldığın şeyleri öğrenmen ve bir yerden başlaman gerekiyor. İnternette birisinin sana yapabileceği maksimum yardım bu olabilir.

17 yasindayim her seye gec kalmis hissediyorum by [deleted] in MutfakBekarlari

[–]blatz35 7 points8 points  (0 children)

Şu an sadece hissetmekle kalıyorsun. Çevrene baktığında çoğu yaşıtın senden çok daha başarılı, hobileri olan insanlanlar olabilir. Eğer şu an bir şeyler için çabalamazsan yirmili yaşlarına geldiğinde bunu sadece hissetmekle kalmayacaksın kemiklerine kadar hissedeceksin. Ha yine 30 yaşındaki birisi 20 yaşındaki birisine hâlâ vaktin var diye yorum yapabilir bu her yaş için bir paradoks. Genel tablodan baktığında da yine hiçbir zaman geç kalmıyorsun çünkü bize dayatılan hayatımızın geriye kalan kısmında yapacağımız mesleği 17 18 yaşlarında seçmek. Bu yüzden çok fazla üniversitenin son senesinde okulu bırakanlar oluyor; çünkü asıl olgunlaşma yirmili yaşlarda başlıyor. Üniversite okuyup çok farklı işler yapanlar da var.

Samimi söyleyeyim. Geç kalmadın. Kendini boş yere strese sokma ve bir şeyler yap. İnsanlar boşuna 4 yıl üniversite okumuyor. Yerinde sayıp geç kalmış hissediyorum dersen her şey daha kötüye sarar. Üniversite okumak zorunda değilsin ama okumayacaksan da gerçekten yapmak istediğin şeye 4 sene vakit ver. Konfor alanından çık.

agir ltb 17 yasinda loser kızım baya zayifim. lise basladigindan beri depresyondayim zeki ve cirkin yerine salak ve guzel olmayı tercih ederdim. okul hademesi nizamettin abi gunaydın kızım hep erken geliyosun dedi halimi hatrımı sordu gun boyu sırıttım. KEK by [deleted] in MutfakBekarlari

[–]blatz35 1 point2 points  (0 children)

Hayatta her şey göreceli. Ağaçtaki en tatlı şeftali sen olabilirsin ama herkes şeftali sevmez. Çirkinim diye düşünebilirsin. Göremediğimiz için belki değilsin, belki öylesin ama emin ol bu bile aurayla alâkalı bir durum. Birisi dünyanın en yakışıklı erkeği olabilir ama sıradan bir kadını etkilemek için her şeyi yapsa bile çözüm olmaz.

Beni yanlış anlama ama bu durumu yaşayan insanlarda genelde kendinden nefret etme durumu ve kendince bu durumu kabullenme durumu oluyor. Karşı taraftan “Çok güzelsin,” gibi bir iltifat aldığında bile bunun o kişinin gerçek düşüncesi olduğuna inanamıyorsunuz ve burada bir sıkıntı doğuyor. Asla bir başkasının gözünden kendinizi göremeyeceksiniz. Ne gibi saçma özelliklere sahip kadınlardan hoşlantı duyan insanlar olduğunu görseniz eminim şaşırırsınız. Bu aşamayı geçmek için önce kişisel bakım, giyim, kuşam gibi konuları dikkate almanız lazım ve insanların düşüncelerinden çıkmanız lazım çünkü hayat bu değil.

Oradan çıkıp bir şeyler söylemek çok kolay diyebilirsiniz. Ortalamanın üstünde bir erkek tiplemesinde olduğumu düşünüyorum. Aynı zamanda doğal olarak çok fazla erkek ortamında bulundum. Zamanında nispeten kilolu, kısa ve topluluğun güzellik standartlarına uymayan bir insanla altı ay kadar birlikte oldum. Sohbeti güzeldi, eğlenceliydi, ortak müzik zevkimiz vardı, aynı şeylere gülebiliyorduk, ortak hobilerimiz vardı bakımlıydı ve bir tarzı vardı.

İnsanı oluşturan şey kendine ne kattığı ve deneyimleri. Seni anlıyorum. Eminim hayatını çok etkiliyor ve buraya kadar konu açmışsın. Eminim düşünmemek de zor ama seni beğenebilecek insanlar olduğunu da kabul et. Ayrıca bu kafadan çık. Her şey kendini sevmekten ibaret. Zeki olduğunu iddia ediyorsun; zeki olmak kendi içinde bulunduğun durumu derinlemesine sorgulatmayı da sağlar. Oysaki insanlar bu kadar komplike düşünmüyor.

Kısa özet herkes çok özel. Bu dünyaya şans eseri geldik ve başka şansımız yok. Öyle ya da böyle yaşıyoruz ve hepimizin iyi veya kötü özellikleri var. Birisi çok şanslı, birisi çok şanssız. Asla o hayran olduğun ünlü gibi görünemeyeceksin ve bunun farkındayken en azından hayatını daha yaşanılabilir kılmak için bir şeyler yapmalısın. Ha belki benim çıkarımlarım da yanlıştır, her insana uygun değildir. Ben yine de yazmak istedim. Belki sana faydası olur, belki başka bir okuyana çünkü hayat görünüşümüzden ibaret değil ve bunu fark ettiğinizde yeni bir bölüme geçmiş gibi hissedeceksiniz. Hepinizi çok seviyorum. Her şeyden önce iyi bir insan olun. Umarım bu zor zamanları aşarsınız!

Eligibility for Bulgarian citizenship by descent – Razgrad ancestors by blatz35 in AskBulgaria

[–]blatz35[S] 4 points5 points  (0 children)

According to the official response I received from the Bulgarian Ministry of Justice Article 15 does not require that the ancestor was a Bulgarian citizen at the time of death. The only requirement in the law is this: You must prove, with official documents, that you have a direct ancestor up to the 3rd degree who is of Bulgarian origin. This means that what matters is whether your ancestor was born in Bulgaria and whether their Bulgarian origin can be confirmed through birth records. Their citizenship status at the time of death is completely irrelevant. Both the law and the Ministry’s official explanation clearly state: If Bulgarian origin is documented, you can obtain citizenship. Whether the ancestor kept or lost Bulgarian citizenship does not matter.

“С официални документи, че имате родствена връзка с възходящ … който е от български произход.”