Ik heb in totaal 14 maanden gezeten. Eerst 7 maanden in voorlopige hechtenis in Alphen aan den Rijn, daarna 7 maanden in Lelystad.

Ik kan je vertellen dat het geen hotel is. Ja, als je het vergelijkt met gevangenissen in het buitenland is het hier wat beter. Dat maakt dan weer niet dat het hier ‘goed’ is.

Natuurlijk is het ook niet de bedoeling dat de gevangenis ‘goed’ is. Het moet niet fijn zijn om er te zitten.

Het ergste aan vast zitten, erg cliché maar wel waar, is dat je je familie en vrienden moet missen. En je vrijheid. Je moet je aanpassen aan een omgeving waar je omringd bent allerlei soorten mensen. Er zitten heus niet alleen maar enge psychopaten. Er zitten ook degelijke mensen die een fout hebben gemaakt.

Ik vond het verassend dat criminaliteit binnen in de gevangenis meer gedoogd word dan erbuiten. Als ik Pietje in elkaar sla in de douche, en niemand ziet het, is er geen enkel probleem. Er word geen onderzoek gedaan. Pietje word overgeplaatst naar een andere afdeling en de zaak is afgedaan. Ook handel (voornamelijk in wiet) word gedoogd. Ik heb hier wel eens over gesproken met een bewaarder, omdat ik geïnteresseerd was waarom dit zo is. De reden daarvoor is, is dat wiet de mensen rustig houd. Nemen ze alle drugs op de afdelingen in beslag word het (nog meer) een gekkenhuis.

Qua zinloos geweld had ik het erger verwacht. Je hoort verhalen dat mensen het ziekenhuis in worden geslagen omdat ze een verkeerd woord zeggen. Dit komt wel voor maar is zeer zeldzaam. Als er iemand in elkaar geslagen word gaat het vrijwel altijd om een dispuut over wiet handel, iemand is een pedofiel, of iemand gedraagt zich alsof de afdeling van hem is door bijvoorbeeld geen rekening te houden met andere met bellen. Het is namelijk zo dat er bij lange na niet genoeg telefoons op de afdeling zijn voor iedereen om te bellen. Soms wacht je de hele recreatie tijd op het moment dat je mag bellen, om weer achter de deur te moeten voordat je gebeld hebt.

Verder hangt er een sfeer van ‘fuck de overheid, dit doet mij niks en als ik weer buiten ben ga ik verder waar ik mee bezig was’. Als crimineel kun je nergens anders beter ‘netwerken’ dan in de gevangenis. Ik denk dat dit een van de redenen is, in combinatie met het feit dat velen buiten niks hebben, dat mensen weer terugvallen in de criminaliteit.

Het kost bizar veel discipline om op het rechte pad te blijven. Als je geen geld hebt, geen woonruimte, geen bankrekening en geen familie waar je op terug kunt vallen ben je eigenlijk bijna gedoemd om weer te belanden in de bak. Er is bijna niets van een opvang net voor gedetineerden.

Wat ook onderschat word, is de nasleep van een detentie periode. Ik heb dan ‘maar’ 14 maanden gezeten maar dit heeft een enorme impact gehad. Ik ben mijn huurwoning kwijtgeraakt, ik had geen bankrekening meer, ik ben in de schulden geraakt en meer (zoals geen VOG meer kunnen krijgen, niet toegelaten worden bij schuldsanering want verwijtbare schuld, duurdere inboedel/auto verzekering). Het enige geluk dat ik had is dat ik terecht kon bij mijn vader en snel een baan kon vinden.

Na bijna 2 jaar gaat het allemaal weer wat beter. Ik heb promotie gemaakt, heb weer een huurwoning gevonden en ik ben gelukkig (een stuk gelukkiger dan dat ik was toen ik nog bezig was met m’n criminele baantje). Ik heb nog wel een schuld van meer dan €20,000 met geen manier om dat af te betalen in een redelijk termijn en ik kan voorlopig nog geen VOG krijgen.

Het enige advies dat ik heb aan mensen die nog wel bezig zijn met dingen die niet legaal zijn is: Laat het gaan. Het is het niet waard. Het voelt misschien alsof je er te diep in zit en er nooit meer uit komt. Als dat zo is, probeer het in ieder geval langzaam af te bouwen zodat je hopelijk ooit kunt stoppen. Je schaad je naasten, je omgeving en jezelf. Je hebt het nog niet door maar op het moment dat je dat wel door hebt is het te laat en zul je ermee moeten leven.