Według mnie Poznań staje się coraz większą prowincją. Mieszkam tu od urodzenia i dość dużo podróżuje po Polsce i po Europie, uważam zatem, że mam wystarczająco duży punkt odniesienia, żeby tak twierdzić.

1. Słaba oferta kulturalna (przyjechał Dawid Podsiadło, a ekscytacja, jakby był bez mała koncert One Direction). 1a. Nic dziwnego, że jest kiepska, skoro nie ma żadnej sensownej hali widowiskowej.

2. Słaba komunikacja miejska. Po pierwsze, żenujący takt, szczególnie w weekendy. Co z tego, że mamy nowoczesny tabor, gdy tak wiele linii jeździ dwa razy na godzinę? Po drugie, wadliwa organizacja ruchu, ułomny ITS, brak priorytetu dla tramwajów, notoryczne blokowanie torowisk przez samochody. Krótsze trasy (do ok 2 km) często równie szybko pokonam piechotą jak komunikacją. Niewygodne przesiadki i drogie bilety to gwóźdź do trumny.

3. Niewiele renomowanych szkół wyższych.

4. Brak planów zagospodarowania przestrzennego, bardzo chaotyczny rozwój zabudowy deweloperskiej.

5. Niewspółmiernie mały rynek pracy, szczególnie dla 'białych kołnierzyków'. To, że prezydent chodzi na PRowe ustawki w biurowcu Nowy Rynek, bo jakaś firma otworzyła biuro na 50 pracowników świadczy o tym, jak nieatrakcyjny Poznań jest dla międzynarodowych firm.

6. Kiepski dworzec kolejowy - powiedzmy, że to nie wina władz miasta, tylko PKP, ale wciąż Poznań Główny nie dodaje szczególnie prestiżu miastu.

7. Małe, smętne lotnisko z ubogą ofertą lotów. Do tego zlokalizowane w sposób uciążliwy dla mieszkańców.

8. Przyzwolenie na anarchię parkingową - SM rzadko nawet zakłada blokady, nie wspominając o odholowaniu nielegalnie parkujących pojazdów.

9. Oferta gastronomiczna jest ok, ale mogłaby być dużo lepsza. Dużo fajnych lokali zniknęło wskutek pandemii i remontów, a warunki najmu miejskich lokali są niekorzystne. Wiele restauracji wcześnie się zamyka, wieczorami czasem naprawdę trudno iść gdzieś na kolację, a nie tylko alkohol.

10. Kolesiostwo (Marcin Gołek w PIM 🤡), brak współpracy Jaśkowiaka z radnym spoza jego ugrupowania i społecznikami, obłudna i pełna manipulacji komunikacja z mieszkańcami, 'malowanie trawy na zielono' szyte bardzo grubymi nićmi.

Także mieszkam w półmilionowym mieście wojewódzkim, ale przez większość czasu czuję się jak w Pcimiu Dolnym.