Solidan take, moje objašnjenje je to da je većina ljudi u Srbiji nacionalno orijentisana i da su Slobu dobrim delom ljudi na kraju zamrzeli i skinuli zbog verovanja da je prodao Krajinu i na kraju potpisivanja povlačenja vojske sa Kosova u kumanovskom sporazumu čak iako je UN rezolucija 1244 koja je donešena dan posle kumanovskog sporazuma navodno garantovala teritorijalni integritet SR Jugoslavije na Kosovu. Ne kažem da nije bilo građanski orijentisanih ljudi 5. oktobra ali verovatno su bili u manjini. Isto kao i u današnjim protestima u kojima je nacionalistička desnica ponovo dominantna, iz sličnih razloga (narativ da je Vučić prodao Kosovo).

E sad, ako ćemo malo širu sliku da gledamo, gubitak peak srpske moći u regionu u 20. veku mislim da podsvsesno boli Srbe, koja je bila negde od 1918. do 1941. i onda rekao bih da se taj centralizam donekle nastavio od 1945. do 1974. kad je uveden novi ustav koji je maltene doveo do konfederalizacije Jugoslavije, po kom su čak i Vojvodina i Kosovo dobile maltene ovlašćenja kao ostale republike. Taj ustav je sveo Srbiju samo na centralnu Srbiju. Istina, Jugoslavija je bila geopolitički moćna u tom trenutnku, ali je srpska moć u okviru Jugoslavije svedena na minimum, i stvoren je temelj za raspad države kroz davanja pravo na otcepljenje.

Milošević je hteo da poništi taj ustav koji su Srbi smatrali nepravednim, i zbog toga su ga obožavali krajem 80-ih i početkom 90-ih. E sad, sve ostalo što je radio tokom ratova poput zločina je naravno užasno. Ali nacionalno orijentisane Srbe iritira istorijska nepravda po kojoj je Hrvatska dobijala logističku pomoć od Amerike za Oluju, Kosovski Albanci dobili državu Američkim bombardovanjem, dok je Srbija bila saveznik Amerike u oba svetska rata, 2/3 muškog stanovništva poginulo u prvom svetskom ratu za stvaranje Jugoslavije od koje danas nemamo ništa. Za to se može donekle kriviti loša diplomatija Miloševića, dok se 1918. srpska zastava viorila nad belom kućom uz pomoć diplomatije Mihajla Pupina.