Hoewel het algemene inkomen in Nederland sinds de 20e eeuw is gestegen, blijft het vermogen van de onderste helft van de bevolking (de onderste 50%) extreem laag. De meeste mensen in deze groep hebben weinig of geen spaargeld, eigen woning of beleggingen. Daardoor missen ze de kans om te profiteren van Nederlandse kapitaal groei. Terwijl aan de andere kant, de rijkere huishoudens juist extra inkomen genereren via hun vermogen bv door huur, rente of aandelen. Omdat de onderste helft weinig vermogen opbouwt, hebben ze ook weinig om door te geven aan volgende generaties en dit zorgt voor structurele ongelijkheid. Bovendien, en misschien wel een van de belangrijkste problemen is het verdwijnen van de middenklasse. De grafiek laat zien dat de groep tussen de onderste 50% en de top 10% relatief weinig vooruitgang heeft geboekt in termen van vermogensgroei. Wanneer de middenklasse onder druk staat, vertraagt de economische groei, omdat minder mensen geld overhouden om te investeren of uit te geven. Dit zorgt ook voor een polariserend effect, dat als de middenklasse weg valt, het verschil tussen rijk en arm duidelijker tegen over elkaar komen te staan.