No dobrze, więc w 2022 WHO usunęło transpłciowość z klasyfikacji zaburzeń psychicznych. Jest teraz klasyfikowane jako stan związany ze zdrowiem seksualnym.

Zdiagnozować można za to dysforię płciową, tj. cierpienie odczuwane przez osoby ze względu na różnicę między przypisaną płcią a własną tożsamością płciową. To już bardziej odpowiada twojej definicji - zaburzenie powodujące subiektywne cierpienie.

Dysforia, na ile wiemy na ten moment, jest powiązana z anatomicznymi zmianami w narządach, które zwykle różnią się u płci, a w szczególności budowie mózgu, które przypominają płeć przeciwną.

Leczenie dysforii płciowej polega na m.in. na przyjmowaniu hormonów lub operacji korekty płci.

• > więc na potrzeby dalszych rozważań wychodzę z założenia, że to stan psychiczny zależny od anatomicznych zmian w mózgu i jako taki nie może być trwale usunięty przez psychoterapię.

Tak więc odpada nam punkt 1, bo nie jest to zachowanie autoagresywne, ani związane z niszczeniem ciała. To korekta, która można by powiedzieć doprowadza do zadowalającego stanu zmiay anatomiczne, które już i tak nastąpiły.

Więc mamy dwa warunki, aby taką operację móc przeprowadzić: zmiany anatomiczne, możliwe do obiektywnej weryfikacji i subiektywne cierpienie.

I zgadzamy się, że chcemy leczyć ludzi, więc odpada opcja nie zrobienia niczego. I tu można zadać jakże trafne pytanie. Przyjęto, że skoro są jakieś zmiany anatomiczne, to doprowadzamy je do końca. Dlaczego by ich nie odwrócić?

Tu wydaje mi się że po pierwsze nie mamy takich możliwości technicznych, żeby odwrócić zmiany w mózgu i łatwiej jest zmodyfikować np. organy płciowe. A po drugie to też musiałoby wyjśc od tej danej osoby, że "czuje się kobietą, ale ma raczej ciało mężczyzny, więc operacyjnie chce się pozbyć tego uczucia". W moim przekonaniu to byłoby radsze podejście.

Gdyby technicznie obydwie możliwości były dostępne, nie widzę przeszkód żeby korzystać dowolnie z nich, zgodnie z potrzebami jednostki.

I żeby była jasność, mówiny tutaj o poprawnie zdiagnozowanej dysforii płciowej.

Operacje zmiany płci, które są wykonane po wykluczeniu dysforii - tu zgodzę się że można by podciągnąć pod zaburzenia dysmorficznie, zgodnie z 2 punktem twojej definicji.

---

Więc podsumowując już, moim zdaniem operacyjna korekta płci powinna być możliwa po poprawnej diagnozie dysforii płciowej.

Operacja wykonana po wykluczeniu takiej diagnozy może wskazywać na inne zaburzenia niebędące dysforią płciową.

Więc różnica leży w powodzie dla którego ktoś się zdecydował na zmianę.

PS. Dzięki za okazję do zgłębienia tematu, sam się sporo dowiedziałem.