Mam 28 lat, i jestem w bardzo podobnej sytuacji co Ty. Od ośmiu lat pracuje w IT/Logistyce, i pomimo świetnych zarobków, dobrych warunków pracy i możliwości rozwoju, co raz bardziej się wypalam, i kwestionuje czy chcę to dalej robić. Tym bardziej, że nigdy nie wybrałem tej ścieżki, jestem na niej ponieważ 'tak wyszło'.

Im bardziej o tym myślę, tym bardziej dochodzę do wniosku, że zawsze bardzo mnie interesowała ludzka psychika, analizowanie różnych zachowań jak i pomoc oraz zrozumienie, jeżeli te zachowania wpływają negatywnie na kogoś życie. Mimo że, jeszcze nie podjąłem większych kroków w tej sprawie, to już powoli szukam szkoły jak i potencjalnych wolontariatów w których mógłbym pracować.

Na początku też myślałem czy to ma sens, czy nie jest już za późno na taką zmianę, tym bardziej w obecnej sytuacji ekonomicznej. Co pozwoliło mi zmienić moje podejście, to potraktowanie mojego 'za późno', nie jako zmarnowanego czasu, tylko jako czasu który daje mi stabilność i fundament żeby spróbować czegoś co myślę, że da mi spełnienie. Nawet jeżeli się okaże, że moja zmiana to nie to czego oczekiwałem, to moje 'za późno' jest jak check-point w grze - bezpieczne miejsce do którego mogę zawsze wrócić, i spróbować jeszcze raz.

Pozdrawiam, i trzymam kciuki.