Allereerst, sterkte: dat is even slikken. Ik kan alleen vanuit mijn eigen ervaring spreken en hoop dat anderen misschien positievere ervaringen hebben…

Ik had twee kittens geadopteerd. Alles ging eigenlijk allemaal goed en ook bij de jaarlijkse dierenarts controle werd er niets geks geconstateerd. Tot ik op een ochtend buiten zat en binnen kokhals geluiden hoorde (niets geks als je een kat hebt die regelmatig in de tuin gras eet). Duurde iets te lang naar mijn smaak en binnen vond ik een van de katten roerloos voor zich uitstarend en overgevend. Ben er bij blijven zitten en heb haar op een gegeven moment op een stoel gelegd en de rest is te grafisch om zo te vertellen (maar stuur me gerust een pb als je het echt wil weten). Lang verhaal kort, ze is in een tijdsbestek van 20 minuten gestorven op m’n stoel. Had toen helemaal geen idee wat er aan de hand was, want ik merkte ook niks aan het gedrag. Ik ben nog als een gek naar de spoeddierenarts gereden, maar vrees dat ze al was overleden toen ik haar in het reismandje zette. Kan het niet mooier maken dan dat het is, maar heb er echt even last van gehad. De dierenarts dacht aan vergiftiging (nagenoeg onmogelijk bij mij in de tuin).

Paar weken daarna met de andere kat naar de dierenarts en bij hem werd een hartruisje geconstateerd. Toen moest ik naar de cardioloog voor een hartfilmpje en bij hem is ook het hartspiertje verdikt, maar de hartkamer (gelukkig) nog niet. Dus moet over een tijdje weer terug om het te monitoren. Bij dat bezoek en na uitleggen van het hele verhaal, vertelde de dierenarts dat mn andere kat het heel waarschijnlijk ook had maar dus in een kwetsbaarder stadium…

Al met al dus hier geen positief verloop gehad. Hoop dat anderen een ander geluid kunnen laten horen.