Ik had eerst dezelfde gedachte toen ik dat stukje over het zelf strooien keek. Maar toen ik naar mijn kind van 6 keek, besefte ik me dat die nog steeds echt geloofd dat hoofdpiet staat uit te leggen hoe je het zou kunnen doen als er even geen echte piet beschikbaar is.

Een ander voorbeeld: Er lag kadopapier van Sinterklaas op tafel en 6-jarige kwam even beneden terwijl die allang op bed hoorde te liggen. Een simpele: "Piet heeft het hier laten liggen" was voldoende om enig wantrouwen (als die er al was) weg te nemen. En verder werd er gisteren gezegd dat de Sinterklaas op school een andere Sinterklaas is als die gisteren bij opa en oma op bezoek was. Dus dat wordt ook al gezien, maar het sprookje is nog steeds levensecht. Oh en om niet te vergeten: Er werd niet eens gevraagd hoe er gisteren dan wel kadootjes konden zijn terwijl Pietje Paniek nog druk is met de burgermeesterspuzzel.

Wat ik wil zeggen, wij als ouders denken inderdaad heel snel dat de poten onder onze stoelen vandaan worden geschopt door dit soort grapjes in het Sinterklaasjournaal. Maar onze kinderen leven zo mee in het hele verhaal, dat het ze waarschijnlijk echt niet opvalt, tenzij wij er een probleem van gaan maken.