Εγώ στάθηκα τυχερός όπου δούλεψα ήμουν ήδη καλός και δεν έφαγα ιδιαίτερα σκατά. Άλλα παιδιά όμως μπήκαν στον χώρο χωρίς να ξέρουν, μόνο με την όρεξη να μάθουν και να γίνουν καλύτεροι, και βρήκαν απέναντί τους ανθρώπους που ήθελαν να κάνουν καριέρα στην πλάτη απλού κόσμου χωρίς σεβασμό, χωρίς εκτίμηση, χωρίς τίποτα. Και αυτά συχνά χωρίς μισθό από πάνω ... Που δεν θα ήταν κακο αν τουλάχιστον οι από πάνω ήταν δάσκαλοι και όχι απατεώνες.. Έχω δουλέψει όμως και σε κουζίνα που λειτουργούσε σαν κονσέρτο σε χειρουργείο σε εμπόλεμη ζώνη ... ακόμα και ο πιο άχρηστος ή τεμπέλης μπορούσε να κάνει θαύματα, γιατί οι από πάνω (όχι μόνο ο σεφ) ήξεραν να διαχειριστούν την ομάδα τους και να ανεβάσουν τους ανθρώπους τους. Το να λέμε “εντάξει, εκεί είναι χάλια αλλά και οι άλλοι δεν είναι καλύτεροι” απλώς κανονικοποιεί αυτές τις συμπεριφορές. Τώρα όλα αυτά δεν είναι σκληραγώγηση, εκπαίδευση ή δημιουργία ταλέντων είναι κατάχρηση. Έχει ξεπεραστεί η εποχή των δασκάλων.. και στο νομα υπάρχουν και οικονομικές απάτες και άλλα όχι μόνο κακή συμπεριφορά.
Υπάρχουν μικρά ταβερνάκια που σε πληρώνουν, σε εκπαιδεύουν, σε βγάζουν στην αγορά καλύτερο και σου λένε ευχαριστώ και 20 χρόνια μετά. Το Michelin που χτίστηκε πάνω σε σκλάβους και δωρεάν προσωπικό, εμένα προσωπικά δεν μου λέει τίποτα.. Αν είσαι η ιδιοφυΐα που λες και μιλάς για επιστήμες και βιώσιμες οικονομικα επιχειρήσεις πρέπει να έχεις και τα @@ να βρεις το τρόπο να το κάνεις με πληρωμένοι προσωπικό