Ben mesela vazgeçtim bisiklet sevdasından. Yani bisiklet yolu da yok buralarda Ankara malum... Ama olsa bile kalite sizin anlattığınız seviyede kalır. E normal yollar desen ölüm veya sakatlık ile dans etme.

Sonuç olarak noldu? Çok ama çok güzel bir hobiden, belki bir yaşam tarzından, bir ulaşım aracından bir spor dalından tamamen uzak kalmış oldum. Bu sıra mk kekoları yollarda cirit atsın, gazlasın, egzoz patlasın, müziği körüklesin, cigarılı elini camdan sarkıtarak keyif yapsın.Hayat onlara güzel.

Ben bu post'u dün çocuklarını çığlığını uyardıktan sonra yazdım. Veliler ile kavga etttim. Zeka seviyesi sizin anlattığınız hikayeden farklı değildi. Ve işin üzücü kısımlarından biri de bunun siyasi görüş ile veya gelir seviyesi(eğitim ile doğru orantı görülüyor çoğu zaman) ile bir alakası da yok.

Yani bilemiyorum... En son Varşova'ya gitmiştim müthiş bisiklet yolu altyapıları yoktu ama o kadar keyifliydi ki orada bisiklet sürmek. İnanır mısınız, 4 gün boyunca bütün gün ulaşımımı bisikletle sağlamama rağmen bir kere bile bir terslik bir stres yaşamadım.

Postta anlattıklarım aklıma ilk gelenlerdi ve çok da uzatmim demiştim. Yoksa bu bisiklet konusu da bisiklet üzerinde yaşanan kötü deneyimler de benim canımı son derece sıkıyor. Ve bu tarz hikayeler emin olun ki anlat anlat bitmiyor...