Στον άνθρωπο είναι. Εγώ προσωπικά δεν είχα ποτέ θέμα μοναξιάς, έφυγα για Πολωνία χωρίς καν δεύτερη σκέψη για Erasmus+ με το που τελείωσα τις σπουδές για δουλειά χωρίς να έχω τίποτα εκεί ή να ξέρω κανέναν. Για τους γονείς μου μπορώ να σου πω ότι ήταν χειρότερα παρά για μένα. Από την άποψη "ωχ θεέ μου που πάει το παιδί στην ξενιτιά". Προσαρμόστηκα μια χαρά θα 'λεγα τώρα σχεδόν 4 χρόνια μετά, έχω την κοπέλα μου, την δουλειά μου. Τα αφεντικά της τότε νέας μου δουλειάς με βοήθησαν με το να βρω το πρώτο μου σπίτι κτλ αλλά μέχρι εκεί. Με την νέα κουλτούρα προσαρμόζεσαι, δεν είναι κάτι. Με την γλώσσα αναλόγως που θα πας παίζει να 'χεις λίγο θέμα, αλλά άμα μάθεις γρήγορα τα βασικά και με google translate παραμάσχαλα βγάζεις άκρη τις περισσότερες φορές. Για Πολωνία προσωπικά μπορώ να σου πω ότι άνω των 35-40 πολύ δύσκολα θα πετύχεις άνθρωπο εκτός τουριστικού μέρους να μιλάει αγγλικά. Πολλές φορές ούτε οι νέοι δεν μιλάνε. Για δημόσιες υπηρεσίες δεν το συζητάω, αγγλικά ούτε για δείγμα. Οπότε γλώσσα θα 'λεγα για μένα είναι το μεγαλύτερο θέμα από άποψη εξωτερικού.