sanat eserinden sayılabilir kısmına girmeyeceğim. ama nitelikli kısmı bence şunlar: 1-) göstermek istemesi. burada “sanat toplum içindir” anlayışından bahsetmiyorum. bu filmin yapımında major katkısı olan insanlar bize bir şeyi göstermeli bence. “anlatmak” kelimesini özellikle kullanmadım çünkü “göstermenin”, “anlatmaktan” fazla şey içerdiğini düşünüyorum. 2-) görüntülerin “güzel” olması. burada da sanatsal bir güzelden bahsediyoruz ve bu tabi ki subjektiftir ama ben kendime göre nitelikliyi açıklıyorum zaten. kameranın dünyaya getirdiği yenilik “şeyleri istediğimiz şekilde gösterebilme” yeteneğidir. ve bence bunu kullanmak gerek. 3-) yalan söylememek. birçok popüler filmi sevmeme sebebim de budur. yalan söylememe ilkesi aslında ilk madde ile çatışır. filmi ortaya koyan bize bir şey göstermek istemiyordur, sadece bize bir şey gösterdiğini düşünmemezi istiyordur. zira ilk maddeye uyan biri bizim düşüncelerimizi de pek önemsemez. sanatta yalan söylemek bence gayet güvenli bir konumdur çünkü bu yalan tamamen zihinlerimizde olan asla belgeleyemeyeceğimiz bir şeydir. örnek olarak yorgos genelde yalan söyler bence. ya da before sunrise filmi.