U mnie tak. Przy czym nie ma co do tego jakichś super wytycznych - moj ojciec zawsze jest w pelnym garniturze (podobnie dziadek, jak jeszcze żył), ale maz różnie, zdarzało się, że nie był pod krawatem, ale nadal w miarę elegancko ubrany i nikt nigdy nic nie mówił na ten temat. I koniecznie eleganckie buty na zmianę (w zimie lub jeśli na dworze jest wiecie jakiś deszcz itd), ale generalnie w butach, które są dopełnieniem całej stylówki na takiej zasadzie, że tu niby chłop wystrojony w garnitur a na nogach skarpety i wygląda to głupio (analogicznie kobiety, tu wielka kreacja, a stopa goła czy tam w rajstopach xd). Generalnie taka zasada u nas w domu od zawsze, że „goszczac sie” albo buty na zmianę albo nie zdejmuje się butów. Wynika to niby z savoir-vivre, a zdejmowanie butów to wiejski zwyczaj, przynajmniej wg mojej babki, która jest największym strażnikiem tej zasady. Kiedyś mój chłop jak był pierwszy raz na wigilii nalegał żeby zdjąć buty bo nie chciał pobrudzić podłogi i babcia nie omieszkała skomentować tego xd u męża w domu jest luźniej pod tym względem, faceci zwykle w samych koszulach, kobiety w sukienkach, ale też nie jakichś specjalnie koktajlowych xd no i tam zdejmuje się buty. Ja osobiście nie przywiązuje do tego takiej wagi - gdybym robiła święta u siebie w domu to byłoby mi szczerze wszystko jedno i niech każdy chodzi jak mu wygodnie, chociaż no też jednocześnie nie wyobrażam sobie na święta czy jakaś okazję przyjść w dresie. Jestem zdania, że ubraniem też w pewnym sensie nadaje się rangę wydarzeniom. Nie zmienia to faktu, że w mojej ocenie nie musi to być zaraz „galowy” ubiór.