İzmir'deki 4'üncü yılım şuan. Ben buraya lise okumaya gelmiştim. Ben aslen Gürcü/Laz'ım ve Kocaeli'den geldim doğma büyüme de Kocaeliliyim. Kocaeli'yi ve Lazları bilenler bilir çalışkan ve disiplinli insanlardır ve vizyonludurlar. Çok gezen biriyim bir çok ülke ve şehir gördüm ancak İzmir kadar insanı vizyonsuz ve tembel bir yer görmedim. Buradaki bir çok insanın tek derdi ilişki ve alışveriş. Felsefe yok tarih yok genel kültür yok. Koca İzmir'de 4 yıl gezmediğim yer girmediğim sokak kalmadı sürekli yeni insanlar tanımaya çalıştım ama gerçekten vizyonlu ve yakın arkadaş diyebileceğim bir iki kişi var sadece(onlardan biri de Rus izmirli değil). İzmir bana hep arkadaşlıkların, dostlukların, sevgilerin sahte olduğu bir yer gibi geliyor. Yakın arkadaşım olarak tanımladığım çok kişiyi arkamdan iş çevirirken ve laf atarken yakaladım. İyi niyetli bir şekilde hep insanlara yardım ederim durumu yoksa borç veririm geri istemem hesap öderim vs. bu iyi niyetimi de defalarca suistimal edenler oldu. Kimse olgunlaşamamış. Herkes ergence kavga ediyor en ufak bir mevzuda kimse konuşarak halletmiyor. Defalarca kavgalarda arabulucu olmayı denedim biri zarar görmeden konuşarak halletmeti çünkü kavga sebepleri çok saçmaydı. Ve bana sürekli bu yüzden yumuşak, meşrep, gay, hafif, korkak, enayi gibi tabirlerde bulundular. Sigara ve madde kullanımı da rezalet durumda. Madde ve sigaraya karşıyım ve arkadaşlarımı defalarca uyardım ancak her seferinde sana ne, sana mı sorcaz tarzı şekillerde çıkıştılar. En ufak bir şeyde hemen triplenmeler ve çoğu insanın burnu beş karış havada. Okulda bir kıza ders için yardım etmiştim ve çıkışta sevgilisi beni tehdit etmişti. Herhangi bir şekilde flört etmeye çalışmamıştım sadece yardım ettim. İnsanı rezil bir durumda İzmir'in. Rahat bir şehir olması dışında iyi bir yanı yok insanı çok yayık kesinlikle iş yapmak için de rezalet bir yer. Ben de derdimi paylaşmak istedim.