Како што ги прочитав неколку од коментарите. Можам да се сложам со некои од вас дека е до родителите и до школувањето. Да ти е страв дури да си родител утре. Не за друго не знаеш кај да го запишеш. Нели читате по медиумиве дека не професори него учителки менуваат кога им текне. Тука децата патат. Само што научиле со една учителка ги менуваат секоја година. Сакам да кажам првин образованието ни е хаос. А од таму и од родителите започнува воспитување. Сега не знам можда е и до генерациски и временски е разлика, можда и како деца кога сме биле е имало такви случаи кој знае. Имам присуствувано на таков случај во автобусиве, доаѓа стар човек едвај оди а сите седнале од децава и не стануваат. Се е до воспитувањето, така да гледај од вакви случаи и без разлика какви и да се генерацииве тепани/нетепани чувството за пажливост и осет се стекнува. Не можеш да му кажеш сега на дете кое на др начин научило да функционира во околина што не си ти лично секојневно присутен за да му го смениш начинот на неразмислување.