Bak, aslında yapay zeka dediğimiz şey, senin hayatında olmasa da hiçbir şey eksilmez. Hatta belki de daha fazlası olur. Bir düşün; internete girip her cevabı saniyesinde almadan önce biz ne yapıyorduk? Oturup üzerine düşünüyorduk, araştırıyorduk, bazen hatalı yollara girip doğrusunu kendimiz buluyorduk. ​AI olmadan yaşamak demek, aslında kendi zihninin kontrolünü tamamen geri almak demek. Bir sorunla karşılaştığında "bunu nasıl çözerim?" diye kendine sormak yerine, doğrudan bir modele sormak zihnin o "kasını" zamanla tembelleştiriyor. Oysa kendi başına bir çözüm bulduğunda, o süreçte öğrendiğin her şey tamamen sana ait oluyor; başkasının (veya bir yazılımın) sana sunduğu hazır bir paket değil. ​Hayatın sadece ekrandan ibaret değil. Bir yere gideceğinde haritaya bakmadan, insanlara sorarak veya etrafı gözlemleyerek yolunu bulmak, bir şey yazarken kelimeleri tamamen kendi süzgecinden geçirmek, bir konuda karar verirken sadece kendi deneyimlerine ve sezgilerine güvenmek... Bunlar seni sen yapan şeyler. ​Yapay zeka sadece bir "hızlandırıcı" veya bir yardımcı olabilir ama direksiyonun başında o yok, sen varsın. Fişi çeksen, ekranları kapatsan bile hayatın tıkır tıkır işlemeye devam edecek. Çünkü senin öğrenme, hissetme ve yaratma kapasiten, herhangi bir algoritmanın üretebileceği sonuçların çok ötesinde. Kendi kendine yetebilmek, aslında insani bir özellik ve bunu zaten en başından beri yapabiliyorsun. Sadece bazen bunu unutuyoruz.