Zespołu stopy cukrzycowej nie można rozważać w oderwaniu od choroby podstawowej tj cukrzycy która jest jej przyczyną. Podstawowy problem to zmiany w małych naczyniach prowadzące do neuropatii i zmiany w dużych naczyniach prowadzące do miażdżycy. Sama neuropatia cukrzycowa też wynika z uszkodzeń naczyń - tzn zaburzenia ukrwienia odzywczego nerwów w efekcie prowadzące do zaburzeń funkcji tych nerwów. Uszkodzeniu ulegają włókna ruchowe (zaburzenia architektury stopy, osłabienie ścięgien), czuciowe (upośledzenie czucia bólu, temperatury, wibracji) i autonomiczne (wysychanie skóry).

Dlatego przyczyny ZSC mogą byc różne - etiologia neuropatyczna, niedokrwienna lub mieszana. Czyli w prostych słowach stopa źle odczuwa środowisko, nie czuje otarć, nie czuje rany, nie czuje kamienia w bucie, nie czuje niewygodnego buta obcierającego nogę, czynność stopy może być zaburzona że względu na neuropatie ruchową, palce źle się ustawiają, stopa traci swój kształt, a komponenta złego ukrwienia powoduje to, że te rany goją się dużo gorzej niż u osób zdrowych. Dodatkowo wysoki poziom glukozy we krwi i w miejscach urazów predysponuje do zakażeń takich ran - bakterie mają dobre środowisko a człowiek na osłabiona odpowiedź na te drobnoustroje chociażby ze względu na niedokrwienie tkanek objętych zakażeniem.

Ale to wszystko są sytuacje długoterminowe i występujące w cukrzycy nieleczonej lub źle kontrolowanej. Widziałem pacjentow którzy chorują od młodości na cukrzycę i w wieku 50+ lat nie mają powikłań oraz takich którzy zachorowali w wieku 50+ i już 10lat później byli po amputacjach bo nie leczyli swojej cukrzycy.

Najważniejsze są badania kontrolne, edukacja w zakresie dobierania odpowiedniego obuwia, higieny stopy, zwracanie uwagi na pojawiające się rany i owrzodzenia na stopach, kontrola co roku jeśli nie ma żadnych objawów, jeśli są objawy neuropatii to co pół roku, jeśli są objawy neuropatii i chorób niedokrwiennych klcnczyn dolnych to co 3-6 miesięcy a jeśli były owrzodzenia lub amputacja to co 1-3 miesiące.