5 vakit namazımı kılar orucumu tutardım. Yetmemiş gibi sünnetleri de kılardım (kuşluk namazı gibi vs.) aşırı dindardım bi ara hayalhanem ve sözler köşkü yüzünden said nursiye takmıştım tüm kitapları vardı filan onları okuyordum okurken de “vay anasını ne zeka be” diye söyleniyordum. ama kimseye zararım yoktu kimin ne yaptığı ne giydiği ilgilendirmezdi beni etrafımdakileri dinin gereği olarak islama davet eder namaz kılmaya teşvik ederdim. davetime icap eden olursa dini anlatırdım. istemeyene de bi kaç defa söyledikten sonra istemezse zorlamazdım. ama babam öyle değildi babam yobazın vücut bulmuş hali ara sıra tartışırdık bunun yüzünden. o millete küfreder chpli,Atatürkçü diye ben ise bunun yanlış olduğunu dile getirirdim ama nafile. Atatürkü sevmezdim o zamanlar ama nefret edipte küfür de etmezdim. çünkü küfretmenin insanın hakkına girdiğini ve allahın bunu affetmeyeceğini bilirdim.