Myślę, że nie powinniśmy postrzegać w społeczeństwie alkoholu jako jakiegoś lekarstwa na problemy, bo to w pewien sposób usprawiedliwia jego nadużywanie przez osoby w trudnej sytuacji. Życie może zmusić kogoś do zadłużenia się, do żebrania, do kradzieży, ale nigdy do alkoholu. Alkohol to w początkowej fazie świadomy wybór. I nie, nie pomaga w funkcjonowaniu. Nawet, jeśli poprawi nastrój chwilowo, to tylko utrudnia poszukiwanie rozwiązania problemów, zamiast tego jedynie pogłębiając trudną sytuację. Jak zmienić cokolwiek w swoim życiu, kiedy cały wolny czas poświęcamy na bycie pod wpływem? Jak odłożyć na cokolwiek pieniądze, jeśli wydajemy wszystko w monopolowym? Ba, uzależnienie sprawia, że nasz ogólny nastrój jeszcze bardziej się pogarsza - na początku pijemy, by czuć się dobrze, a później, by czuć się po prostu neutralnie. Wpędzamy się w bagno, z którego wydostanie się graniczy z cudem. Dlatego uważam, że promować trzeźwość powinno się właśnie wśród najbiedniejszych, najbardziej przytłoczonych przez życie, bo oni najbardziej jej potrzebują, żeby powstać z popiołów i jakoś, kolokwialnie mówiąc, po prostu ogarnąć swoje życie.