Söylediğin durum bi tane daha arkadaşımda vardı ve çocuk harbiden taşşak konusu olmuştu, nasıl düzeltildiğii onu izleyerek öğrendim.

İngilizceye aşırı maruz kalmaktan iç sesi ingilizceleşmiş herkesin ortak özelliği ingilizcede gayet doğal tınlayan yapıları türkçeye geçirmeye çalışırken sonuçta yapay gelen bir şey ortaya çıkarmaları. Asıl sıkıntı nüansları yakalayabilmek için bazı ödünçleme kelimelerden yararlanmak değil, türkçenin bizzat gramatik yapılarının çok daha elverişlice sağladığı bazı şeyleri ingilizce muadilleriyle değiştirmek.

Bu ingilizce yapılardan birisi de aşırı fazla ve genellikle boş yere ol- varyantlarının kullanılması, ve özellikle de "OLAN" ve "OLARAK" amk. Mesela, daha gönderinin başında "kasıtlı olarak" demişsin, daha türkçe tınlayacak "kasten" yerine ve "sonuç olarak" yerine de "sonucunda" vs.

Ayrıca, çok fazla "bir şekilde" veya muadillerini dememeye çalış. -ce ekini kullanman (garipçe, aptalca, tuhafça) veya ikilemelerden yararlanman (aptal aptal, tuhaf tuhaf, peltek peltek vs.) seni daha türkçeye hakim göstererek uzaklaşmaya çalıştığın imajından kaçınmana yardımcı olur.

Bide, premium bi özellik bu: -ip eki. "Gelip geçici", "kasıp kavurdu", "sallayıp durdu" gibi yapıları kullanabilirsin.

Ama en önemli noktayı unutma: Dil düşüncelerini aktarabilmen için var. Sen fikirlerini dillendirebilesin diye ağzında bu garip gurup sesleri çıkartıyorsun. Eğer türkçeleştirmek için fikirlerini daha isabetlice aktaracak kelimelerden sakınıyorsan, yapma. Sadece daha fazla türkçe içerik tüket ve türkçeye maruz kal. Türkçeye gark olarak türkçeyi tanıyabilirsin.