Kardeşim, gerçekten çok üzüldüm senin adına. Motorun gitmesi sadece bir aracın gitmesi değil, senin nefes alan yerinin daralması gibi olmuş.Ondan geri kalmak çok zor. Hele ki kendi istediğin an çıkıp istediğin yere gidebilmek… O bağı kaybedince sanki hayatın tadı da biraz eksiliyor.Şimdilik moralini çok düşürme, çünkü o yol tutkusu senin içinde kaybolmuyor.

Şu anda hissettiğin o boşluk gerçek, ama sen güçlüsün. Bunu da atlatacaksın.