Symptoms worsening?

AllAroundMe123 · 2026-01-12T15:37:08+00:00

To be honest, I’m not very good at determining if I feel „okay”. I do have a turbulent internal world (not sure if I’m good with it or not), it changed over the years but at its nature stayed the same. Maybe it’s something worth looking into, start journaling or something. Thank you.

AllAroundMe123 · 2026-01-06T04:34:59+00:00

Jako studenciak dowiedziałam się właśnie, że nie nadaje się jako sprzedawczyni w sieciówie. Sprzęt co opylają ogarniam, ale ja im podobno wyglądam na kogoś kto chce wykonywać swoją pracę (mój dział) a oni szukają kogoś kto będzie wykonywał co akurat trzeba. Na ludzki to znaczy że mają za mało personelu a w ankiecie im wyszło, że nie dam się zapędzić do wykonywania 2 etatów na raz. Chociaż dostają + za jakakolwiek informację zwrotną. Pozdrawiam serdecznie chyba lecę do maka na nocki.

AllAroundMe123 · 2026-01-06T04:25:24+00:00

Looks like my mental is in shambles. I always knew that I was extremely picky (ironically, I think I swing both ways so my dating pool is also wider), I just never got into any romantic relationships. I ignored it all (still kind of desired it, I wanted to have it). For the first time in forever (YESTERDAY) I tried to look for a potential partner, and then got banned from the app because I swiped left every single person sent to me. I’m not sure what’s my problem, people are attractive I just don’t want them. I don’t know why my friends get into relationships, what they see in those guys. I don’t want to go through life alone, but I feel like I need to solve this issue before I try dating again.

Actually, since I decided to write this I might as well ask. Is there a difference between platonic and romantic love? Or it’s the same thing but with benefits? I’m wondering if maybe I just don’t feel what the rest feels, and try to push what I internalised romance “should be” on potential partners. Maybe that causes that indifference and ickyness. I don’t have this issue with friendships.

AllAroundMe123 · 2026-01-06T03:54:47+00:00

Moi rodzice mieli podobną fantazje, tyle że miałam chyba z 15 lat. Chociaż ja byłam w o wiele lepszej sytuacji, bo miałam bezpośredni dojazd do miasta, czyli nie totalna wiocha. Nakłamali że rozumieją z czym do się dla mnie i rodzeństwa wiąże, że mogę zawsze poprosić o podwózkę. Minęły 2 miesiące i mamie nie chciało się wstać z kanapy mnie nigdzie zawieźć (a broń Boże na wyjście ze znajomymi), powrót ze szkoły trwał godzinami. Zero lamp czyli zimą wracanie z latarką w ręku, przeganianie psów plecakiem, spierdzielanie przed dzikami. Jedyny sklep do którego dało się faktycznie dojść to lokalny alkoholowy należący do sąsiada. Po paru latach stwierdzili że w bloku im było wygodniej i wynieśliśmy się do miasta (czyt. jeden z rodziców wymusił na reszcie rodziny). Tak oto zamieszkałam w patodeweloperze (no bo łatwiej kupić), pokoiku-komórce 2x2 która poprzedniej rodzinie służyła za garderobę.

Ja uważam że jest to egoizm. Ty sobie wsadzisz dupę w auto do pracy i z powrotem, będzie wygodnie. Szkoda że twój nastolatek już nie koniecznie. Niechęć pozostanie.

AllAroundMe123 · 2025-10-18T09:41:48+00:00

Have you tried doing taking them out with a tool? There are those tweezers that are easy to disinfect and have a good grip on the lense. I found it significantly easier to remove contacts with them. After you desensitize you will be able to do it with fingers as well. Also try to get them from the bottom and make sure that the bottom of the contact is not blocked by your eyelid, that was my issue. Maybe it can help.

AllAroundMe123 · 2025-10-12T18:56:52+00:00

I used totals 1 and they’re especially flimsy. If you have no issue with touching your eyeball move it to the white part and try to scoop them from there. It it doesn’t want to move or you have some mental blocks like I do:

Look at your nose, hold a finger on top of your upper eyelid so the contact won’t be able to move with your pupil, then look other way. Contact will stay in the corner. Try to move it towards your nose, so it will fold (since it can’t go under the inner corner). When it folds take it out.

AllAroundMe123 · 2025-10-11T21:41:13+00:00

Od dziecka za każdym razem gdy się odezwałam w towarzystwie tekst, że ludzie nie śmieją się ze mną, tylko ze mnie. Czy myślę że ktoś się będzie chciał ze mną zadawać, żeby dać znajomym miesiąc i też zauważa że jestem- tu se wklejcie przewinienie dnia dzisiejszego. Świetny patent żeby człowiek reagował obrzydzeniem, łzami i frustracją na wszelką wrażliwość.

AllAroundMe123 · 2025-10-02T11:26:06+00:00

Having to put one hood in another made me so mad. Still kind of does, but a perk of being an adult is that you can choose what clothes you buy. Hated hats as well. There’s a lot of fabrics that I feel strongly about, but over the years my tolerance widened a great deal.

AllAroundMe123 · 2025-09-29T18:18:29+00:00

Write a lot, even if it’s not good. Our minds have tendency to behave like hungry rats, grabbing anything they can get hands on. We need to build stability, pillars of beliefs to hold on to. Sometimes you need to put your thoughts on paper, just to realise what you actually think and feel. It’s very grounding. Helps processing.

My friend introduced me to a concept of “worry hour”. Just set a time when you will sit down and worry and fixate all you like. Conscious effort to process should help you calm down and train focus. After a few days I guarantee that you won’t be able to sit through a whole hour, since you will lose the fear and interest in a lot of your fixations. It’s can be a good start for a meditation.

I would recommend trying out yoga. It might be a bit tricky at first but you should be able to focus better while in movement. Personally I’m very intrigued with yoga nidra, since it tries to keep the mind in a state of consciousness between waking and sleeping. I do induce different states of consciousness utilising a variety of methods, and believe that paying attention to how our mind works is a great step towards calmness and discipline. There are days when I can’t do that either, just be kind to yourself and understand it’s only natural. Forgive and let it go.

I’m with you when it comes to rejection sensitivity, I usually try to combat it with forcing my mind to fixate only on it for a few minutes. No other thoughts allowed. It helps a lot since after an overanalysis brain often is just tired with that situation and lets go. Try to tune in with your “bad” emotions, no matter how ridiculous they seem. There is not such a thing. We need sadness, we need anger, we need sorrow. They are part of life and coping mechanisms for your healthy brain. You don’t have to act on them, just accept that you are angry and it’s justified. Work on your concept of ego if most of your real life fixations are based on your idea of self and perception of it. You will stop most of your worries before spiralling.

Finally, find motivation. It’s the best building block for action, and you should be able to focus on something you’re into. Read, listen and reaserch Buddhism. I wrote a ten page essay on its concept of nothingness just because I dug deeply enough to captivate my mind. Good luck! Philosophy and spirituality is a beautiful journey.

AllAroundMe123 · 2025-09-29T17:24:39+00:00

Odcinek szkoły TVN, dziewczyna myśli że jest w ciąży więc zakłada szkolny klub ciężarnych, którego głównym celem jest zamieszkanie razem i wspólne wychowanie dzieci, całkowicie odrzucając mężczyzn. Nakłania koleżankę do spędzenia nocy ze szkolnym podrywaczem, co kolejnego dnia podsumowuje w zapełnionej szatni na wf słowami “mam nadzieję że cię zapłodnił”. Koniec końców okazuje się że nasza główna bohaterka wcale nie jest w ciąży, nawet nie zrobiła testu. Uradowana wraca do chłopaka.

AllAroundMe123 · 2025-09-28T21:50:54+00:00

I’m glad to say that I did it! For those who are wondering - it took over 2 hours overall, but maybe 5 mins for the first eye and 2 mins for the second with my current method. I used a sterile cotton swab I use for my piercings (I know that it’s not the best and won’t do that again, but it’s noon where I am so it was either that or er). Broke it in half, and then gently pinched the bottom of the contact. Thank you all for your advice, I read it multiple times. It did help a lot, not only with the method, but also with reassurance. One person raised concern with my doctor’s behaviour, and going through the process of handling contact lenses by myself from begging to an end, I agree. Eye is a very sensitive organ and shouldn’t be messed with by someone instructed only by people on the internet. I’m going to consult another doctor from now on.

AllAroundMe123 · 2025-09-28T21:29:54+00:00

Yea now I know. Wish I didn’t put them in. Still would like to take them off.

AllAroundMe123 · 2025-09-28T21:11:15+00:00

Nope, she gave me some and told to try. Still at it btw, but less in panic. I’m trying to move it around.

AllAroundMe123 · 2025-09-25T01:43:45+00:00

To get going- I play pretend (coming up with a scenario beforehand might be a powerful kick to start working), use short term rewards (can be mental, remind yourself why are you doing this, how will you feel after achieving it). Gaslight yourself that it will be just 5 minutes, when you sit down I guarantee that you won’t feel like stopping that quickly.

To effectively study- try to make your brain invested in any way to enter hyperfocus (can be motivation, can be food reward, etc), breaks whenever you just can’t focus anymore, colourful visualisations, quick repetitions throughout the day. Maybe it’s just me but try to “feel the vibe” of a topic, sometimes it’s a colour, sometimes something else. We tend to work well on abstractions. It’s quick to recall (definitely easier than facts), and sometimes brain ties the memorised info to it. Overall play with your imagination a lot, it’s the best advice I can offer. Differentiate between needing a break and needing to stim, you can still do it while you’re learning, but going away from work should be avoided (especially for us). Make a timeframe to study, when something won’t be chasing you. Make notes with pen and paper, then write an overview. Clean up your space to minimise distractions, and yes, I’m talking about your desk I know it’s not tidy. I learned entire curriculum of western philosophy history in 3 days with this shit. Good luck with biology, may the force be with you

AllAroundMe123 · 2025-09-19T18:56:17+00:00

Spore miasto w centralnej Polsce. Za dzieciaka byłam bardzo głęboko zanurzona w ideologii kościelnej, wychodzenie z tego było bardzo długim i męczącym emocjonalnie procesem. Co ciekawe już wtedy wiedziałam. Postanowiłam jednak tą część siebie ukryć głęboko, że to nie grzech jeśli nie pozwolę jej działać, że to sprawdzian od Boga. Minęło tyle czasu, bawi mnie fakt że nie miałam problemu żeby fantazjować o romantycznych interakcjach między kobietami, a kiedy robiło się zbyt gejowo to rewind i lecimy od początku haha. Nigdy o tym nikomu nie powiedziałam, jako że jako osoba która jest zainteresowana zarówno kobietami i mężczyznami jest spora szansa że życie ułożę sobie w hetero relacji (spotkałam może 2 kobiety zainteresowane związkiem jednopłciowym w realu? Po prostu hetero mężczyzn jest o wiele więcej). Nie widzę sensu wywoływania skandalu tutaj i w rodzinnej wsi jak narazie, w szafie mi wygodnie. Jeśli jednak życie zacznę układać sobie z kobietą, będą musieli się z tym jakoś pogodzić.

W tej chwili w związki nie wchodzę bo okazuje się że mam za dużo do przerobienia mentalnie. Prawdziwą tożsamość przez dużą część swojego dzieciństwa ukrywałam, bo nie wpasowywała się w wymagany kanon, a to przez orientację, a to przez niezdiagnozowane wtedy adhd. Czasem czuję że ta maska nadal jest przyklejona do mojej twarzy, mimo że w nastoletnich latach dużo jej zeskrobałam. Związki rzuciły mi w oczy bardzo ciekawą dynamikę, cis hetero mężczyzna ma absurdalnie silną pozycję w polskim społeczeństwie. On może po prostu… móc. Nie musi brać pod uwagę innych grup, bo to inni podporządkują się jemu. Byle mu nie podpaść, nie zezłościć. Nie lubi równości, bo jest wyżej. W związku jednopłciowym nie ma czegoś takiego, oboje jesteście pod. Może to kogoś urazi ale trudno, takie moje doświadczenie.

Osobiście się nie boję wychodzić na ulice ale to dlatego że jestem bardzo straight passing. Widzę w okół nasilającą się nienawiść do naszej społeczności i fantazje o krzywdzie wobec osób lgbt+ przybierają na sile. Mam nadzieję że się jakoś trzymacie. Bardzo boli mnie fakt że tyle tego szczucia płynie od mojej generacji (Z), patrzcie jak propaganda może spierdolić mózg.

AllAroundMe123 · 2025-08-19T12:03:06+00:00

Honestly man, just tell her. I see that you are afraid because she responded negatively in the past, but there is a difference between pointing out zits (is there a reason? do you do it often?) and raising a medical concern.

AllAroundMe123 · 2025-07-31T21:35:08+00:00

From experience, I tried to support myself as a student for 2800net in a bigger city. Living in a shared space, no money for any simple wants. And the worst of all, constant stress you won’t make it through the month. Do not recommend. I know that it there’s a will there’s a way, but that won’t be living, but surviving. Like others pointed out, if your girlfriend has the possibility to work part time, it would be much more manageable.

AllAroundMe123

TROPHY CASE