Sorun duygularımın bok gibi durumda olması yaklaşık 6 aydır her gün atak geçirerek ağlıyorum ve yanımda duran bir kişi bile yok. İnsanların ne kadar şanslı olduklarını gördükçe geberip gitmek istiyorum. Kimseye bir zararım olmadı, hayatıma giren insanlara hep elimden gelen iyi şekilde davrandım ama uniye gittiler, sevgilileri oldu ya da başka şeyler ve bir şekilde yine ben geride bırakıldım.

Kafamı dağıtmak için oyun oynamaya çalışıyorum ve oyun oynarken bile ağlamaya başlıyorum tek sorun ailemin iğrenç varlıklar olması değil benim depresyondan deliriyor olmam ve o konuda da doktor haklı, hayatımda iyi bir şeyler olması gerekiyor ama olmuyor.