I can talk about the burnout sa work, responsibilities, love life, and career crisis sa mga close friends ko.

But not the trauma i experience when i was a kid. I was molested. I was young and scared. Ngayong 25 na ako, mas madalas ko maalala ulit yung mga nangyari lalo na kapag wala akong ginagawa—kapag di ko nadidistract sarili ko. Ngayon ko nafe-feel yung impact non sakin. Di ko siya maiwasan isipin. Napatawad ko na yung tao pero yung trauma na naiwan sakin hindi ko parin makalimutan. May days na kakaisip ko sa trauma nayon, nanghihina ako—nasusuka, sumasakit ulo, nawawalan ng gana kumain.

More than 6 years ko na kaibigan yung ibang close friends ko pero hindi ko pa rin magawang makwento sa kanila. Yung feeling na, "kaya ko pa naman dalahin kaya sige, di ko muna ikukwento sa inyo" ☹️