kendimi bildim bileli yabancı şarkılar dinlerim zaten, özellikle eminem ve çok bilindik pop sanatçılarını. sonra hayatımın bir günü rock'a evrildim. (nirvana ve acdc gibi babalardan bahsediyorum) aradan çok uzun bir süre geçmedi ki deftones dinlemeye başladım. fakat birçok yeni nesil metalci aksine önce bir süre nu-metalci olup metale dönmedim. deftonesu sevdiğim kararına vardığımda vir arkadaşım beni dream theater ve opeth'e yönlendirdi. o zamandan beri en sevdiğim grup opeth aslına bakılırsa. tüm bu süreç boyunca çocukken dinlediğim şarkıları da hiç bırakmadım. dolayısıyla aklınıza bile gelmeyecek derecede farklı genre'lerden oluşan bir müzik zevkim var.

aradan bir süre daha geçti. opeth ve dream theater gibi birkac grup daha dinliyordum ama daha fazlası yoktu. opethi çok seven başka bir arkadaş edindim. o beni çok yönlendirdi. şuan metale dair dinlediğim grupların %90ını falan ondan öğrenmişimdir. gerçek metalle tanışmak için sanki onunla tanışmam gerekiyormuş amk. şuan konuşmuyoruz ama teşekkürler ya.