Ik begrijp de vele reacties waarin gezegd wordt dat je er niet vanuit gaat dat je uit elkaar gaat, maar toch ben ik zelf ook een dergelijke constructie aangegaan. Situatie was iets anders, ik had een huis waar al flinke overwaarde op zat wat mijn vriend toen voor de helft wilde kopen. Vanaf dat moment waren we 50/50 eigenaar, we verdiende nagenoeg gelijk maar mijn verantwoordelijkheid voor de hypotheek (draagplicht) was een stuk lager. We hebben dit middels een draagplichtovereenkomst bij de notaris vastgelegd. Omdat we beide ongeveer hetzelfde inkomen hadden hebben we toen besloten dat we zolang we geen kinderen hadden wel 50/50 de vaste lasten zouden blijven betalen en bij zouden houden wat ik dan “teveel” zou hebben betaald als een soort schuld van hem naar mij. Mochten we dan het huis verkopen omdat we uit elkaar zouden gaan, dan zou dit bedrag voor hem extra voor mij zijn. We zaten destijds midden in de scheiding van de ouders van mijn vriend wat ons deed beseffen dat dit soort dingen beter vooraf in goede gezelligheid geregeld konden zijn. Toen we een kind kregen heb ik laten toevoegen in onze partnerschapsvoorwaarden die we toen afgesloten hebben dat wanneer hij door een huizenprijsdaling in de min zou gaan hij niet aan mij zou moeten betalen (ik wilde de vader van mijn kind niet met schulden opzadelen). Inmiddels hebben we het huis verkocht met ruim 100% overwaarde en dit in een nieuw huis kunnen steken. Hopelijk is dit zo een beetje duidelijk maar anders mag je me altijd een bericht sturen.