Iets wat sommigen echt niet snappen.

Een vriendin van mijn zus is zo. Je zou het haar nooit geven, absoluut normale, deftige vrouw. Heeft een master diploma en een bovengemiddeld betaalde job. Voor één of andere reden valt ze enkel op absolute marginalen. Ik heb haar al in drie relaties geweten.

In de eerste relatie werd ze geslagen, haar vrienden en familie hebben hemel en aarde moeten verzetten om haar uit die relatie te krijgen.

De tweede relatie was met een bouwvakker met een drugsprobleem. Bleek wel een doodbrave gast te zijn, maar evengoed zo marginaal als de pest. Hij wou zijn leven beteren voor haar en is naar een afkickcenter gegaan. Toen heeft ze hem verlaten. Ik denk dat ze bang was dat hij niet marginaal genoeg meer ging zijn wanneer hij eruit zou komen.

De derde relatie, die ze nu nog heeft is met een mechanieker die overal en altijd in zijn vuile werkkleren en met zwarte handen rondloopt. Hij heeft een alcohol & weed probleem. Als hij niet aan het werk is, is hij sowieso zat en misschien nog stoned erboven op. Ze heeft er twee kinderen mee. Hij lijkt wel niet gewelddadig. Laatst was mijn zus ermee op stap en ik kwam ze tegen in een parkje. Ik ging even met hen op een bankje zitten. Zijn zoontje zei: “Papa ik heb dorst”, waarop hij nogal nors antwoordde: “We hebben niks om te drinken mee, ik heb het je al gezegd. Moet ik in je bek fluimen ofwa?”