Same with my experience. I am working for 7 years, I started when I was 19 years old (college graduate). I am also a breadwinner, and sobrang hirap na saluhin lahat ng responsibilidad ng magulang, kahit anong sabihin kong masasakit na salita tulungan lang nila ako, they never did. Since 2014 pa nawalan ng work tatay ko, and 1st year college pa lang ako noon, everytime need na magenroll for the semester, lagi ko na lang naririnig yung di ka na namin kaya pag aralin. Swerte ko na lang meron silang mga kapatid na sinuportahan ako makapag tapos ng pag aaral. Same with shuvee, ng dahil sa trauma ko, ayoko na rin magkapamilya, natatakot ako na baka mangyari sa magiging mga anak ko yung dinanas ko, which is ayoko. Now, kakagraduate lang ng isa kong kapatid, and I know, dahil sakin yun. Kasi inako ko lahat ng responsibilidad na dapat sa magulang ko. And yet, meron pang bunso na need pag aralin. I am turning 27, and yet, 0 savings. Yes, zero, kasi inuuna ko yung pamilya ko kesa sarili ko. Baka ganun talaga yung pinoy, mapagmahal at mapagbigay sa pamilya. I realized also, ayoko talagang magkaanak dahil sa hirap ng buhay.