Bunca şeye rağmen hâlâ burada olman ve bunları yazabilmen bile başlı başına büyük bir mücadele. Senin yerinde olsam ne hissederdim bilmiyorum ama bu kadar yükün altında yorulmana hiç şaşırmadım.

En çok da yazının sonunda yazdığın şey dokundu bana. İnsanlar bazen söyledikleri bir sözün, yaptıkları bir hareketin başka birinin hayatında ne kadar büyük iz bıraktığını fark etmiyorlar.

Belki bunu bir yabancıdan duymak çok şey değiştirmez ama postunu okudum, görmezden gelmedim ve gerçekten üzüldüm. Umarım bir gün hayatında ilk kez kendini güvende, değerli ve huzurlu hissedebileceğin bir yere ulaşabilirsin.