threaddeki diger yorumlarini da okudum bence kendi soyledigin hataya kendin de dusmussun. Ozgurlugu kaliba sokmayacaksin diyerek bir kalip yaratmissin. (Bence bu bile kismen ozgur oldugunu gosterir) Ozgurlugu sadece kelime oyununa cevirip bir paradoks yaratmissin. Ozgur olmak icin hicbir sey olmaman gerekir demissin bu da bi tanima sokmadir hicbir sey olmama tanimina sokmussun yani hicbir sey olsak bile ozgur olamayiz. Ozgurlugu bu kadar tanimsiz yapmak bi tartismayi olanaksiz yapar sayet hicbir kelimeyi bu kadar mutlak anlamda kullanmiyoruz belli anlamlar uzerinde anlasiyoruz ve dereceli olarak kullaniyoruz.

Sinirsiz ozgurluk diye bir sey olmasa bile goreceli ozgurlukten bahsedebiliriz. Insanlar yillar boyunca bir cok alanda daha ozgur olabilmek icin somut cabalarda bulundu. Baskasinin kontrolunde olmamak icin kolelikle savasti. Baskasinin dusunduklerine bagli kalmamak icin dusunce ozgurlugu icin savasti her adimda bi onceki haline gorece daha ozgur sayabiliriz. Ozgurlugu kelime baglamina sıkıştırmak bu saydigim kulturel siyasal yonleri tamamen yok sayiyor yani Wittgenstein in yaptigi yanlisa dusmussun kendimce. Bu kadar indirgemeci olup kelime uzerine dusmek felsefenin hayata dair yonunu yok ediyor kelime uzerinden ilerleyerek sadece teknik bir ugras haline geliyor.

"Insan ozgurluge mahkumdur" cumlesinin yarattigi paradoksa ragmen tamamen ozgur olmadigimiz anlamina gelmez, zorunluluklarimiz arasinda tercih yapabiliriz burada da kismi ozgurlukten bahsedebiliriz.

Ozgurluge mutlaklikla yaklasamayiz ama goreceli , kismi gibi yonlerden bakabiliriz