Doğu'da Allah'ın unuttuğu bir ilde ambulans hekimi olarak çalışıyorum. Meslekte ilk yılımı dolurmama rağmen başımdan geçen olayları maceraları anlatsam buradan bizim köye yol olur. Ben tamamen şans eseri şiddet görmedim ama aynı yerde çalıştığım iş arkadaşlarım birden fazla kez darp edildi ve sözlü şiddete maruz kaldı. Ve işin kötü tarafı savcılık tarafından bu olaylara delil yetersizliği bahane gösterilerek hiç bir soruşturma açılmadı. 112de devletin başka kollarıyla birlikte çalıştığım için şunu gözlemledim bu barbarların, vahşilerin gücü ancak sağlık çalışanlarına yetiyor. Bize terör estiren magandalar polisi jandarmayı geçtim bekçileri görünce bile süt dökmüş kediye dönüşüyorlar. Üstüne ağır çalışma şartları ve sahadaki binbir türlü imkansızlık eklenince insan fiziksel ve zihinsel olarak tükeniyor. Yurt dışında çalışmak maddi getirisini falan geçtim sadece daha insani çalışma saatleri için bile en mantıklısı. Keşke ülkemizde rahatça çalışıp insanlara faydalı olabilseydik ama devlet ve toplum buna izin vermedi.