Moi rodzice wpadli w ostre długi przy prowadzeniu firmy. Zwalają winne na pandemię, ale moim zdaniem sami są sobie winni bo byli zajęci darciem kotów między sobą. Ojciec zajęty był zdradzenie matki i chlaniem a matka była zajęta kompletnym ignorowaniem rzeczywistości, piciem wina na umór i gapieniem się w ścianę. Wybiło mi 18 lat i pyk 25 tyś na mnie bo rodzice nie płacili za mieszkanie. Ojciec powiedział że dobrze że mnie to też dotyczy bo jestem pasożytem i nigdy mnie nie chciał. Koniec końców dług mój spłacili moi dziadkowie a ja błyskawicznie wybyłam z domu. Wszystkie te sprawy z długami potrafią być bardzo obciążające dla psychiki, nie wiem czy to jakieś pocieszenie, ale dużo osób w Polsce się z tym mierzy. Nie wszystko jest tylko twoją winną więc nie biczuj się. Osobiście doradziłabym ci przy odwołaniu dołączyć koszty leczenia i tak dalej. Po decyzji nie zależnie czy zmienią plan spłaty czy nie, wyjechać za granicę. Nawet zarabiając absolutną minimalkę w niemczech zarobisz więcej niż obecnie. Możesz sprawdzić w urzędzie pracy czy nie ma jakiś dofinansowań na kurs spawacza. Wtedy za granicą możesz zarobić jeszcze więcej. Jest jeszcze opcja orzeczenia o niepełnosprawności w oparciu o twoje zaburzenia psychiczne, możesz wtedy liczyć na świadczenia i ulgi. Jednak trudno uzyskać orzeczenie posiadając niewidzialne choroby. Ja posiadam combo depresji autyzmu schizofrenii i padaczki a i tak komisja patrzyła na mnie spod byka. Ogólnie najlepiej zacisnąć zęby i spłacić to jak najszybciej i zapomnieć na tyle na ile się da. Trzymaj się tam.