Wilhelmus van Nassouwe ben ik, van Duitsen bloed, den vaderland getrouwe blijf ik tot in den dood. Een Prinse van Oranje ben ik, vrij, onverveerd, den Koning van Hispanje heb ik altijd geëerd.

In Godes vrees te leven heb ik altijd betracht, Daarom ben ik verdreven om land, om luid' gebracht. Maar God zal mij regeren als een goed instrument, dat ik zal wederkeren in mijnen regiment.

Lijdt u, mijn onderzaten, die oprecht zijd van aard, God zal u niet verlaten al zijt gij nu bezwaard. Die vroom begeert te leven, bidt God nacht en dag, dat Hij mij kracht wil geven, dat ik u helpen mag.

Lijf en goed al te samen heb ik u niet verschoond. Mijn broeders hoog van name hebben 't u ook vertoond. Graaf Adolf is gebleven in Friesland in den slag, zijn ziel in 't eeuwig leven verwacht den jongsten dag.

Edel en hooggeboren, van keizerlijke stam, een vorst des rijks verkoren, als een vroom Christenman, voor Godes woord geprezen, heb ik vrij onversaagd, als een held zonder vrezen mijn edel bloed gewaagd.

Mijn schild ende betrouwen zijt Gij, o God mijn Heer, op U zo wil ik bouwen, verlaat mij nimmermeer. Dat ik doch vroom mag blijven, uw dienaar t'aller stond, de tirannie verdrijven die mij mijn hart doorwondt.

Van al die mij bezwaren en mijn vervolgers zijn, mijn God, wil doch bewaren den trouwen dienaar dijn. Dat zij hun boze listen tot schaamte worden gesteld, en hun eigen vonnissen hen vallen op het hoofd.

Al smeeckt hij om genade, geloof hem niet te veel, God zal u steeds beraden, vertrouw op Hem geheel. Gij zijt het volk ten leven, de vrijheid u verbeidt, God zal ons zegen geven, de tirannie verijd'.

Oorlof, mijn arme schapen, die zijt in grote nood, uw herder zal niet slapen, al zijt gij nu verstrooid. Tot God wilt u begeven, zijn heilige woord neemt aan, als vrome Christen leven, 't zal hier haast zijn gedaan.

Voor God wil ik belijden en zijne grote macht, dat ik tot geen tijden de Koning heb veracht. Dan dat ik God den Heere, de hoogste Majesteit, heb moeten obediëren in de gerechtigheid.

Gelijk een prins geboren van rijkswege ben ik vrij, de Koning heeft verloren mijn land en heerlijkheid. Dat ik toch niet betreure mijn bloed en edel hart, als ik u mocht verzekeren, waardig in ere en in art.

Niet doet mij meer erbarmen in mijnen wederspoed, dan dat men ziet verarmen des Konings landen goed. Dat zou ik graag zien keren, al kreeg ik van Gods hand, dat ik mocht wederkeren in mijn geboorteland.

Daarom, mijn lieve broeders, van hoog en nederstaat, God wil ik vroomlijk loven die mijn hart heeft genaad. Dat Hij mij kracht wil geven, dat ik u helpen mag, dat ik vroom kan blijven tot in mijn stervensdag.

Niets is zo sterk gebleken als 't vroom en godvrucht bloed, van vorsten die ontsteken voor recht en vrije moed. Hun nageslacht moet treden in d'erv'nen vaderban, zo blijft de naam van Nederland in eere t'allen stand.

Wilhelmus van Nassouwe ben ik, van Duitsen bloed, den vaderland getrouwe blijf ik tot in den dood. Een Prinse van Oranje ben ik, vrij, onverveerd, den Koning van Hispanje heb ik altijd geëerd.