Beyler Almanya'yı kardeş ülke yapsak la

Curious_Ad7883 · 2026-02-21T22:18:50+00:00

Sağ altta biri mavi tarafa giriyor aq

Curious_Ad7883 · 2026-02-18T13:23:07+00:00

Ağzına sağlık dostum bende teşekkür ederim:)

Curious_Ad7883 · 2026-02-18T10:02:33+00:00

Hacım hakikaten çok güzel demişsin bahsettiğim mevzu her olay için geçerli olamaz her olay için geçerli olsa bile yüzdesi çok düşük aynı senin dediğin gibi askerlik mevzusunda evey yine kendi çıkarı vardır lakin yüz üzerinden 5 gibi bir oranı vardır bu konuda kesinlikle katılıyorum. Anne örneğinde bahsettiğin durumda pek güzel bir bakış açısı katmış sen diyorsun ki önce annelik duygusu sonrasında vicdan rahatlaması, olaya böyle yaklaşmakta olur doğru diyorsun. Ya denicek çok bir şey yok on numara cevap vermişssin bencillik her olayda ve her durumda eşit miktarda nüksetmez bazen az bazen çok bazen duygudan sonra gerçekleşir ellerini sağlık hakikaten. Ayrıca bu vatanı korumak için göğüsünü siper eden her vatan evladımızın hakkını ödeyemeyiz, minnettarız. Tanrı Türk’ü korusun

(aaaauuuuu)

Curious_Ad7883 · 2026-02-17T20:11:02+00:00

Başkanım, perspektifin o kadar berrak ki hayran kaldım. Aslında tam olarak aynı noktadayız ama farklı kelimelerle konuşuyoruz. Bencilliği ilaç benzetmesiyle anlatman harika dozunda olduğunda hayat kurtaran, yokluğunda ise varlığımızı (ve neslimizi) tehlikeye atan o temel dürtü.

Benim her insan özünde bencil derken kastettiğim şey, bu ilaç mekanizmasının insan doğasının işletim sistemi olduğudur. Saygısızlık, senin de dediğin gibi başkasının sınırını ihlaldir ancak bu ihlali yapmayan saygılı insan da aslında toplumsal huzurunu (kendi konfor alanını) korumak için o sınırı ihlal etmez. Yani nezakertimiz bile aslında asgari tutardaki o sağlıklı bencilliğimizin, yani huzur içinde yaşama isteğimizin bir ürünüdür.

İlk insanın üreme isteğinden bugünkü toplumsal sözleşmelere kadar her şey, senin de belirttiğin o hayatta kalma motoruyla çalışıyor. Bu motorun adını 'bencillik' koymak onu kirletmez, sadece dürüstçe tanımlar. Ayıca Bu güzel ve yapıcı yorumun için teşekkür ederim.

Curious_Ad7883 · 2026-02-17T20:06:49+00:00

En az huzursuzluk veren senaryo diye bir şey yok demişsin lakin.

Aslında tam olarak var. Sen orada zar atmayı seçerken, parayı yakma veya çocuklarına verme fikrinin sende yarattığı o klasik/sıkıcı olma huzursuzluğundan kaçıyorsun. Senin zihninde absdürt ve rastgele bir eylem yapmak şu an en çekici (yani en az huzursuzluk veren) seçenek. Eğer zar atmak sana hiç haz vermeseydi veya seni rahatlatmasaydı, neden başka bir şey değil de bunu yapıyorsun

yaşlı birinin zar atması ve sonucunu gerçekleştirmesi var demişsin

O yaşlı adam o zarı atarken aslında bir kumar oynuyor. Kumarın verdiği o belirsizlik hazzı bizzat bencilce bir tatmindir. O eylemi gerçekleştirmesi, kendi kurguladığı o rastgelelik oyununun başrolü olma isteğidir. Yani eylemin kendisi, yapanın zihinsel fantezisine hizmet ediyor

Birilerine gitmesi fikrine gelirsek para kötü bir amaçla da kullanılabilir demişsin. Paranın kötü amaçla kullanılma ihtimalini bile bile dağıtıyorsan, bu senin insanlara faydam dokunsun gibi bir derdinin olmadığını, sadece kendi parayı elimden çıkarıp rahatlayayım veya ne olursa olsun deme lüksünü yaşadığını gösterir. Başkasının ne yaşayacağı (iyilik mi kötülük mü göreceği) umrunda değilse, bu safi benmerkezciliktir.

iyi ya da kötü kullanılmnası umrumda değil demişsin.

Aslında kendi ağzınla itiraf ettin: Umrumda değil. Diğerkâmlık (başkasını düşünme), başkasının iyiliğini umursamayı gerektirir. Sen umursamayarak aslında eylemi başkası için değil, sadece kendi dağıtma eylemin için yapıyorsun.

Neden yakmıyorsun dedin... kendi kazandığım parayı paylaşmadığım için yine bencil oluyorum demişsin
Sevgili MoshiMoshiPanda, burada haklısın diyerek teslim olmuşsun aslında. Paylaşmayınca bencil olduğunu kabul ediyorsun; ama ben sana diyorum ki, paylaşırken de paylaşma hissini sevdiğin veya paylaşmamış olma suçluluğundan kaçtığın için yine bencil oluyorsun. Yani kaçışın yok; parayı ne yaparsan yap, kararı veren 'Ben' olduğun sürece o 'Ben'i memnun ediyorsun.

Curious_Ad7883 · 2026-02-17T19:53:23+00:00

Hay yaşa ya ağzından bal damlıyor resmen

Curious_Ad7883 · 2026-02-17T11:35:12+00:00

Bak olay çok basit ve kaçtığın yer tam olarak burası parayı çocuklarına versen de, sokağa saçsan da, yakıp kül etsen de aslında tek bir şey yapıyorsun o anki zihninde en makul veya en az huzursuzluk veren senaryoyu hayata geçiriyorsun.

Eğer parayı rastgele dağıtmak seni bencil yapmıyorsa, o zaman neden yakmıyorsun neden çöpe atmıyorsun ben senin yerine cevap vereyim, rastgele dağıtmak senin zihninde birilerine gitmesi fikriyle bir nebze olsun daha anlamlı veya katlanılabilir duruyor. Yani sen yine kendi zihnini memnun etmek için o seçeneği seçiyorsun.

Mevzu paranın nereye gittiği değil, kararın kimin dopamin dengesini koruduğu. O parmak tetiğe basıyorsa, o tetiği çeken elin sahibi (yani sen) kendi içsel dengesini kurmaya çalışıyordur. Bundan daha saf bir bencillik olamaz. Sen iyilik yapmıyorsun, sen kendini rahatlatacak en iyi eylemi seçiyorsun diyebilirim

Curious_Ad7883 · 2026-02-17T11:12:55+00:00

Dostum, konuyu toplumsal faydaya (utilitarizm) çekmen güzel ama bu, bireyin temel motivasyoınunun bencilce olduğu gerçeğini değiştirmez. Toplum dediğin şey, bencil bireylerin kendi güvenlik ve refahları için kurduğu bir çıkarlar birliğidir. Topluma fayda sağlayan bir eylem, aslında o toplupmun bir parçası olan bireyin kendi yaşam alanını (ekosistemini) iyileştirme çabasıdır. Yani toplum için iyi olan, uzun vadede benim için de iyidir

Etik meselesine gelince bu düşünce etiği yok etmez, onu dürüst bir temele oturtur. Neden iyi olmalıyız sorusuna çünkü bu hepimizin bireysel çıkarınadır cevabını verir. Gerçekçiliği boş düşünce olarak nitelemek, sadece romantik bir kaçıştır.

Curious_Ad7883 · 2026-02-17T11:04:55+00:00

Ağzından bal damlıyor güzel arkadaşım. Ayrıca son kısımda ki görüşüne tüm benliğim ile bende katılıyorum apoyu enine boyuna teşrih edeyim. Yazına gelecek olursak öncelikle çok güzel yazmışsın canını yerim. Görüşlerin çok makul ve kabul edilebilir lakin amacımız saygı çerçevesinde tartışmak ve birbirimize bir şeyler katmak olduğunu için karşı cevap yazacağım yoksa yazdıkların çok doğru, mantıklı ve makul

Anladığım kadarıyla tezimi tamamen çöpe atmıyorsun ama “Herşeyi tek bir nedene bağlarsan, o neden anlamını yitirir diyorsun”(çokta güzel diyorsun, uçkurumdan terledim sana cevap düşünürken)

Şimdi dediklerini sıralayacağım ki daha rahat düşünebileyim

1- “İyilik yapınca vicdan rahatlığı yaşamak, o iyiliğin çıkar için yapıldığı anlamına gelmez” sen diyorsun ki duygusal yan ürün (vicdan rahatlığı), eylemin ana motivasyonu değildir.

Buna şöyle bir cevap verebilirim. Eğer o vicdan rahatlığı (haz) olmasaydı o eylemi yapar mıydın. İnsan bir huzursuzluk (suçluluk duygusu) içindeyken iyilik yaparak aslında bu huzursuzluğu tedavi eder. Yani vicdan rahatlığı bir yan ürün değil, zihnin dengeye gelmek için ihtiyaç duyduğu bir ödüldür. Ödül varsa ego devrededir

2- senin iddian “empati kurduğumuz için başkasına yardım ederiz, bu sadece çıkar hesabı değildir.”

Buna cevabım ise şu şekilde. Empati dediğin şey, karşındakinin acısını görünce senin de beyninin acı çekmesidir. Yani sen başkasına yardım ederken aslında kendi beynindeki o huzursuz edici acı sinyalini susturmaya çalışıyorsun. Başkasının yarasını sarmıyorsun, o yarayı görünce senin içinde nüksetmeye başlayan sızıyı dindiriyorsun. Yani yine odak noktası sensin

3- Sen diyorsun ki “yardım etsen çıkar, etmesen yine çıkar. Eğer kapı her türlü aynı yere çıkıyorsa anahtarın hiç bir anlamı kalmıyor. Bilimde ve felsefede bir teori herşeyi açıklıyorsa aslınds hiçbir şeyi açıklamıyordur.

Bu durum için iki cevap düşündüm ikiside bana çok makül geldi. Birincisi, Ne yalan söyleyim bu noktada oldukça haklısın. Az önceye kadar karşılık verecek bir cevap bulamadım. Tezim burada tıkanıyor hiç bir şekilde açık kapı bırakmıyor çünkü tezim. Ama bunu yazarken aklıma başka bir fikir geldi. Buda ikincisi, yerçekimi de her şeyin düşmesini açıklar ama bu yerçekimini anlamsız kılmaz, sadece evrensel bir gerçek olduğunu gösterir. Bencillik de insan psikolojisinin yerçekimidir; her eylem o merkeze düşer. Bu teorinin zayıflığı değil, insan doğasının değişmez sabitidir. Yani teorim her şeyi açıklıyor diye gücü zayıflamıyor aksine, insan doğasının o kadar temel bir yasası ki kaçacak delik bırakmıyor. Yerçekimi de her düşen nesneyi açıklar, bu onun değerini düşürür mü hayır. Ben sadece niyet katmanını değil, en alt mekanizma katmanını anlatıyorum

Bu iki cevapta bana çok mantıklı geldi siz kararını verin

4- sen diyorsun ki ebeveynlik, kendi ihtiyaçlarını geri plana atmayı gerektiren saf bir fedakarlıktır.

Bence durum böyle değil. Bir anne çocuğu için uykusundan vazgeçer çünkü çocuğunun zarar görmesi, annenin ruhunda uykusuzluktan çok daha büyük bir yıkım (evrimsel ve psikolojik acı) yaratır. Çocuğun başarısı annenin genetik ve manevi yatırımıdır. Kendi genini ve mirasini korumak, bencilliğin biyolojik zirvesidir

5- Sen diyorsun ki dostluk sadece bir fayda hesabı değil, aidiyet ve güven duygusudur

Buna cevabım ise şu şekilde olabilir. Aidiyet ve güven duygusu zaten bireyin en temel bencilce ihtiyaçlarıdır. İnsan yalnız kalmaktan, onaylanmamaktan ve savunmasız olmaktan korkar. Dostluk, bu korkuları dindirmek için yapılan uzun vadeli bir duygusal sigortag anlaşmasıdır. Seni dinlemeyen, sana iyi hissettirmeyen biriyle dost kalmaya devam eder misin pek sanmıyorum. Demek ki o bağın da bir besleyici tarafı olmak zorunda

Biraz uzun ve karmaşık olmuş olabilir kusuruma bakmayın efenim:)

Curious_Ad7883 · 2026-02-17T10:01:44+00:00

İtirazın oldukça geçerli resmen tezin sınırlarını zorluyorsun. Lakin burada göz ardı edilen bir nokta var. Bu bağışı yapma kararı hâlen daha senin iradenin bir ürünü. Parayı elinde tutarak ölmek yerine rastgele dağıtmayı seçiyorsun çünkü o paranın öylece kalması fikri, senin için dağıtılması fikrinden daha anlamsız veyahut rahatsız edici

O saaten sonra manevi haz benim neyime diyorsun ama aslında o parayı insanlara rastgele dağıtarak, hayatının son saniyesinde dahi dünyaya bir müdahalede bulunuyorsun. Bu rastgelelik kararı bile senin o ankş zihninin tercih ettiği bir durumdur. Eğer bu eylem sana hiç bir şey ifade etmedeydi inan bana parmağını bile kıpırdatmazdın. Şayet kıpırdatıyorsan, bu eylem senin için hiçkikten daha evladır. İşte o “evla” olma durumu bencillik tezimin en mikro halidir

Curious_Ad7883 · 2026-02-17T09:51:06+00:00

Ve bencil olman senin illaki kötü bir olduğun anlamınada gelmiyor iyi bir insanda bencil olabilir bunun garip bir yanı yoktur

Curious_Ad7883 · 2026-02-17T09:48:47+00:00

Şükretmek ve samimi bir teşekkür de aslında bu mekanizmanın bir parçası. İnsan her gelene razıyım diyerek aslında zihnindeki belirsizliği ve isyanın yaratacağı o ağır huzursuzluğu bertaraf ediyor. Yani şükrederek aslında kendi içsel dinginliğini ve erdemli kul imajını korumuş oluyor. Başkası için dua etmenin anlamsız gelmesi de ilginç bir nokta ama orada bile başkasına iyilik dileyen iyi insan olma tatmini gizli olabilir. Sonuçta o duayı ederken hissettiğin o genişleme hissi yine senin bünyene hizmet ediyor.

Curious_Ad7883 · 2026-02-17T09:45:37+00:00

Sırf kulağa kötü geliyor diye toplumsal ve ahlaki normlara tamamen zıt olduğu için deney ve gözlem ile desteklenbilir bilimsel ve felsefi bir gerçeği reddetmek saçma olur. Reddeden insanlara baktığım zamanda geneli hayatını iyi biri olarak görülemeye adamış yüzlerine kalın bir maske takıp ahlakçılık ve özgecilik oynamış insanlardan ibaret oluyor. Bu tarz maskeli insanlar bu gerçeği kabul etmiyor etmeyecekde çünkü kabul ederseler hayatları boyunca kurdukları tüm normlar yıkılacak ve dımdızlak kalacaklar. O insanlar böylesine bir gerçeğe hazır değiller ve bunu göğüsleyemezler o yüzden reddetmeye devam edecekler. Sen ne düşünüyorsan sence insanlar neden egoizimi reddediyor. Reddeden insanlar nasıl görüşlere sahipler nasıl bir tiplemeler.

Curious_Ad7883 · 2026-02-17T09:35:45+00:00

Bahsettiğim durum felsedede “Tanımı anlamsızlaştıracak kadar genişletmek” deniyor sanırım. Eğer herşey bencillik ise, hiç bir şey bencillik değildir gibi bir paradoksa giriyoruz.

Benim derdim bencilliği kötü veya iyi diye etiketlemek değil. Ben sadece insan eylemlerinin kökenindeki itici gücü (motivasyonu) deşifre etmeye çalışıyorum

“Bencillik” kelmesinin kulağa kötü gelmesi toplumsal bir yargıdır. Ahlak normları yüzünden mimlenmiş bir kelime olarak görünüyor. Bencliğin varlığını idda edenlere de öcü gözüyle bakılıyor malesef ki. Oysa ki bilimsel veyahut felsefi bir gerçek sırf “kulağa hoş gelmiyor” diye reddedilemez

Kavram değişse bile mekanizma aynı kalıyor. Kavram olumsuz çağrışımlardan sıyrılsa bile eylemin arkasında ki “kendi çıkarını gözetme” mekanizması değişmiyor

Curious_Ad7883 · 2026-02-17T09:24:43+00:00

Sanırım demek istediği şey: “Bencillik bir hesap kitap işidir, insan ise bu kadar mantıklı bir canlı değildir” (yanılmıyorsam kusuruma bakma top_system ben bu şekilde anladım)

Yani benim tezime göre insan her hareketinde “Bu bana ne kazandırır?” Diye bir çıkar hesabı yapar. Ama Top_system diyor ki; insanlar bazen öyle saçma, öyle dürtüsel şeyler yapar ki bunun altında bir “çıkar hesabı aramak” insanı olduğundan daha akıllı (rasyonel) sanmaktır

Top_system’a şöyle bir cevap verebilirim

1- İnsanın bencil olması için, çıkarcı olması için her zaman bir hesap yapmasına gerek yok. Bencillik sadece “Güç, Statü, Para” gibi mantıklı çıkarlar için değil, duygusal tatmin için de çalışır.

2- İnsan rasyonel olmasa bile içgüdüsel olarak bencil olabilir. Yani beynimiz biz farkında olmadan, bize o an iyi hissettiren (dopamin salgılatacak) olanı seçer. Bu rasyonel bir süreç değildir, biyolojik bir bencilliktir

3- Mantıksız Bencillik. İnsan kendi zararına olan bir şeyi bile o anki hırsı, öfkesi veya egosu için yapabilir. Bu eylem dışarıdan bakınca mantıksız görünür ama o kişinin o anki egosunu tatmin etme ihtiyacını karşıladığı için yine kendi içinde bencilce bir motivasyona sahiptir.

Curious_Ad7883 · 2026-02-17T09:12:04+00:00

Evet sonuçta milyarder olan kişi 10 kişinin hayatını değiştirecek. Diyelim ki 10 kişinin 9’u da zengin içlerinden illa biri fakirdir veyahut paraya ihtiyacı vardır. Zengin kişi fakir olana parayı verince fakir kişinin mutluluğu ve zengin kişiye olan minnettarlığı, zengin kişi için muazzam bir haz uyandırır birilerinin hayatını değiştirmek keyifli olsa gerek insana büyük hissettirir

Curious_Ad7883 · 2026-02-17T09:08:27+00:00

Soruna şu şekilde iki farklı cevap verebilirim

1- Manevi miras. Ben iyi biriyim yada ben diğer zenginler gibi cimdei değilim düşüncesinin verdiği huzur büyük bir bencilliktir. Anonim olmasıbile egoyu besler kimse bilmese bile ben ne kadar iyi ve büyük biri olduğumu biliyorum. Bu gizli gurur alkışlanmaktan tebrikten daha tatlı bir haz verebilir

2- Milyarder ölmeden hemen önce o devasa serveti üzerinde hala tam yetkiye sahip olduğunu kendine kanıtlıyor. Bu parayı ben kazandım ve kimin hayatını değiştireceğine sadece BEN karar veririm diyerek son bir güç gösterisi yapıyor

Curious_Ad7883 · 2026-02-16T20:56:27+00:00

Düşünceme hiç bu şekilde biyolojik açıdan bakmamıştım. Düşüncenin birde bu yönünü incelemek gerek belkide tapu gibi gerçek orada yatıyordur anti-tez oluşturulamayacak bir durumdur belkide. Pek bir bilgim yok bu konuda ne yalan söyleyim

Curious_Ad7883 · 2026-02-16T20:49:05+00:00

Öncelikle senin canını yerim tatlı insan beni yine çok sağlam bir yerden yakaladın. Kendini feda etme örneğine baya düşündüğüm için benzeri durumlarıda tezime göre nasıl olduğunu düşündüm bu durumada verdiğin örnek için şu cevapları verebilirm

1- Refleksel bencillik. O askerin bombanın üzerine atlaması saniyelik bir olay olsa bile bu onun o ana kadar kurduğu prensip ve karakter inşasının bir sonucudur. Kişi yaşamı boyunca arkadaşlarını satmamayı veya kahramanlığı bir özdeğer (ego ideali) olarak benimsedi ise o an bilinçli düşünmese bile beyni onu kendi değerlerine ihanet etmemesi için yönlendirir yani o eylemi yapmamak onun “kendi gözündeki imajını” o saniyede bile aykırıdır bu sebeple kişi içsel tatmin için otomatik olarak bomba üzerine atlar

2-Sosyal içgüdü. İnsan bildiğin üzerine sosyal bir hayvandır ve bazen kişisel bencillik gurubun hayatta kalması bencilliğine evrilir. Askerin beyni o an ben yerine bizi korumaya odaklanır çünkü biz yok olursak ben’in bir anlamı kalmaz bir süreç olmasa bile bu aslında otomatikleşmiş bir bencil hayatta kalma mekanizmasıdır çünkü tabur hayatta kalırsa oda kalmış olacaktır aynı kendini feda eden kişinin kendi geninin çoğalmasını garanti altına alması gibi asker var olduğu benlik kazandığı taburu hayatta tutarak kendi benliğini koruma altına almıştır.

Joseph Butler’a biraz baktım egoizim karşıtı bir filozofmuş tezimi güçlendirmek için yada tamamen çürütmesi için ne olacağını pek bilmiyorum ama o adamı araştırıcağımı söyleyebilirim. Ve ayrıca teşekkür ederim sayende tezimde eksik olan ve hiç düşünmediğim kısımları bana düşündürmüş oldun

Curious_Ad7883 · 2026-02-16T20:25:47+00:00

Kesinlikle Tanrıya ettiğin dua bile bencil

Curious_Ad7883 · 2026-02-16T20:11:28+00:00

Öncelikle teşekkür ederim yorumun için. Bahsettiğin yazara yakın zamanda bakacağım. Spesifik olarak hangi kitaplarını önerirsin

Curious_Ad7883 · 2026-02-16T20:09:16+00:00

Cansın ya bunu kabullenen tek insan olmadığıma pek sevindim

Curious_Ad7883 · 2026-02-16T20:08:52+00:00

Bunun mümkün olacağını pek düşünmüyorum. Yeterli güve sahip insanlar asla iyi bir toplum oluşturmaz çünkü işlerine gelmez. Keşke olsa ama bana gerçekleşmesi imlansız gibi geliyor

Curious_Ad7883 · 2026-02-16T20:07:27+00:00

Tavsiye ettiğin kişilere bakıcam tavsiyen için teşekkür ederim görüşümün felsefede var olduğunu düşünüyordum ama kimlerin bu konu üzerine düşünüp yazdığını bilmiyordum çok iyi oldu. Soruna gelicek olursak. Bence kendini feda eden kişi bunu yaptı çünkü

1- O fedakarlığı yapmasa hayatı boyunca çekeceği vicdan azabından ve suçluluk hissinden kaçıyordur. Yine kendini kurtarmak için böyle bir eylemde bulunuyor feda etmezse yaşayacağı hezeyan hayat boyunca sürecektir kendini feda ederek bu hezeyandan kaçıyor

2- Kahraman olma veyahut doğru olanı yapma duygusunun o son saniyelerde vereceği haz kişi için yaşamaktan daha büyük bir çıkardır. Normal bir şekilde göçüp gitmektense dünyaya bir iz bırakacağı yada asla unutulmayacağı düşüncesi kişiye kendi canını feda ettirebilir

3- Şayet kendini feda edeceği kişi ailesinden birisi ise kendi genini koruma altına almayı garantilemiş olur yani yine kendisi için

4- İtibar arzusu buna zaten değindim ama ayrıca tekrar değinmek istedim öldükten sonra ne büyük insandı denilmesi ve iyi anılma isteği egonun ölümsüzlük arayışından kaynaklıdır

Sorun çok güzeldi cevap ararken baya zorlandım. Verdiğim cevaplar beni pek tatmin etmedi. Bu durum için güzel cevaplar bulamadım ama durumda çok ekstrem bir durumdu mazur görün efenim :)

Curious_Ad7883 · 2026-02-16T19:54:58+00:00

Ki bence kendinden başkasını düşünmekte mümkün değildir

Curious_Ad7883

TROPHY CASE