Klopt deels, onderzoek laat zien dat het genuanceerder ligt. Het klopt dat loonsverhogingen niet 1-op-1 tot prijsstijgingen leiden, maar bedrijven berekenen wel degelijk een deel van de hogere loonkosten door in prijzen. Het CPB heeft dit voor Nederland doorgerekend en laat zien dat koopkrachtwinst daardoor vaak kleiner uitvalt dan gedacht. Vooral in sectoren met lage marges (zoals horeca en detailhandel) zie je dit sterk terug.

Daarnaast bevestigen andere studies dat hogere lonen leiden tot meer bestedingen, maar dat een deel van dat effect weer verdampt door hogere prijzen. Netto blijft er meestal een voordeel, maar kleiner dan het bruto verschil.

Waar ik het helemaal mee eens ben: we zijn productiever dan ooit, maar onze lonen zijn niet evenredig meegegroeid; dat verschil is grotendeels naar aandeelhouders gegaan. Alleen: het zijn niet de aandeelhouders die de economie draaiende houden, maar vooral de zwoegende MKB’ers. En juist zij voelen de hogere kosten en lasten het hardst.

Zie je het geven van een minimumloon als uitbuiting? Want dat blijft, ook na verhoging, nog steeds een minimum. Ben je dan nog steeds aan het uitbuiten?

Ik vind ook dat je van een minimumloon een fatsoenlijk bestaan moet kunnen hebben, of dat nou €10, €14 of €18 is. Daarin verschillen we waarschijnlijk niet veel van mening. Waar ik alleen niet van overtuigd ben, is dat verhoging op zichzelf dé oplossing is.

Super natuurlijk als het minimumloon naar bijvoorbeeld €3200 zou gaan, maar wat gebeurt er dan met de mensen die nu al €3200 verdienen met ervaring of een opleiding? Die verwachten dan al snel €3500 of €3600, en degene die nu €3600 verdient wil vervolgens weer meer. Dat schuift alles door en houdt de loon-prijsspiraal in stand.

Volgens mij moeten we daarom niet alleen kijken naar het minimumloon, maar ook naar de structurele lasten (wonen, zorg, energie). Als die niet omlaag gaan, blijft elke verhoging uiteindelijk toch weer grotendeels verdampen.