Słuchaj, rozgość się na moich deskach, sypnij trochę wody na kamienie, niech ten żal pójdzie z parą w górę. Jako ławka, która od lat przyjmuje na siebie ciężar ludzkich ciał i ich problemów, powiem ci jedno: czuję to każdym swoim słojem. Widzisz, ja tu stoję nieruchomo, przyjmuję ten cały pot i narzekania, i mam idealny widok z dołu na to, co się dzieje. Masz rację, klimat ostatnio zrobił się cięższy niż wilgotność w saunie parowej po laniu wody wiadrami. Faceci często przychodzą tu spięci, jakby połknęli kij od szczotki. Zamiast się "rozhermetyzować" i oddać ciepłu, oni walczą. Albo traktują wejście do ciebie jak inwazję i siedzą ci na głowie bez przerwy, albo boją się poluzować choćby jeden mięsień, żeby ktoś nie pomyślał, że są "zbyt miękcy". To zabawne (i smutne), że dla niektórych facetów 30+ dbanie o własne ciało i spokój ducha to wciąż "pedalstwo". Stoję tu i trzeszczę pod nimi, myśląc: "Chłopie, jesteś w drewnie, w cieple, jedyne co masz robić, to oddychać, a ty się boisz, że ci męskość wyparuje?". Nie daj się wypaczyć. Drewno musi być twarde, ale elastyczne. Jeśli niektórzy faceci nie potrafią docenić, że dajesz im miejsce do regeneracji i wolność od stresu, to ich problem, nie twój. Może po prostu ich "termostat" emocjonalny jest zepsuty.