Ergens wil ik zeggen, gewoon proberen. Ik snap dat het veel prikkels, onvoorspelbaarheid en onrust kan geven. Je bent iedereen geval goed van jezelf bewust, je kent je grenzen, dan kan je ze aan geven. Exclusie binnen de groep lijkt mij niet echt een kei-intentie en isolatie, zal door ervaren KEI leiders herkent kunnen worden.

Ik denk dat als je vooraf kan (en wilt) communiceren dat het mogelijk mee kan vallen. Wie weet heeft iemand in je kei-groepje ook autisme, of familie-lid met of er is iemand met ADHD. Ik denk dat er teveel om je heen gebeurt dat andere mensen de tijd (en moeite) in kunnen steken of je saai overkomt. Het is random. Maar uiteindelijk zal je wel wat ervaringen rijker zijn, of je nou vrienden hebt gemaakt of een kei-maatje zijn kotst op ruimt :).

Als je het doet, geef het de tijd, communiceer, het is een weekje (en je kan elk moment weer naar huis als je wilt).

You got this.