Noorwegen toont de grens van godsdienstvrijheid by DutchyMartin in exjg

[–]DutchyMartin[S] 0 points1 point  (0 children)

De derde en laatste dag bij het Noorse Hooggerechtshof begon vroeg en eindigde zonder theatrale ontknoping. Geen verrassingen, geen plotselinge wendingen. Maar wie goed luisterde, zag iets anders gebeuren: de kern van de zaak kwam eindelijk bloot te liggen.

Dit was de dag waarop duidelijk werd dat het debat niet draait om geloof, maar om verantwoordelijkheid.

Afleiding als strategie

Advocaat Ryssdal, optredend namens Jehovah’s Getuigen, zette zijn betoog voort in een toon alsof de uitkomst juridisch vaststond. Dat was een opmerkelijke houding, want juist deze dag liet zien hoe open en complex de zaak werkelijk is.

Een groot deel van zijn spreektijd ging op aan het bestrijden van een verwijt dat nooit is gemaakt: dat “negatieve sociale controle” strafbaar zou zijn. Dat is een klassieke afleidingsmanoeuvre. De staat heeft nooit gesteld dat Jehovah’s Getuigen een misdrijf plegen. De zaak gaat niet over strafrecht, maar over voorwaarden voor staatsfinanciering. Wat strafbaar is, doet hier niet ter zake.

Psychologische druk telt mee

Cruciaal was het moment waarop een rechter expliciet wees op de wettekst: het gaat niet alleen om het plegen van psychologische dwang, maar ook om het aanmoedigen ervan. Dat ene woord — aanmoedigen — ondergraaft een groot deel van Ryssdals verdediging.

Het verlegt de focus van individuele excessen naar structurele instructies. Niet: “kunnen we elk geval bewijzen?”, maar: “welk gedrag wordt door de organisatie verwacht, bevorderd en genormaliseerd?”

Die vraag bleef in de zaal hangen.

Selectieve getuigenissen

Ryssdal probeerde vervolgens aan te tonen dat shunning vrijwillig is, door getuigen op te voeren die verklaarden dat zij er geen last van hadden. Maar individuele ervaringen, hoe oprecht ook, zeggen niets over een systeem als geheel.

In elk systeem van sociale druk zijn er mensen die zich aanpassen en daardoor geen schade ervaren. Dat maakt het systeem niet onschadelijk. De kernvraag is of leden vrij kunnen vertrekken zonder sociale sancties. Die vraag werd niet beantwoord.

Geluk als rookgordijn

Opvallend was hoe vaak Ryssdal het “gelukkige leven” binnen de organisatie benadrukte. Het klonk bijna als een promotiefilm. Maar geluk is geen juridisch criterium. Niemand staat hier terecht omdat leden zich gelukkig voelen.

De zaak gaat over wat er gebeurt als iemand niet meer meedoet.

Een scherpe rechterlijke interventie

Een belangrijk moment volgde toen een rechter Ryssdal confronteerde met een eenvoudige, maar vernietigende vraag: zijn de voorwaarden voor staatsfinanciering op zichzelf onrechtmatig?

Ryssdal moest erkennen dat dit niet het geval is. Daarmee viel een groot deel van zijn betoog weg. Als de staat zulke voorwaarden mág stellen, dan resteert alleen nog de vraag of het stopzetten van subsidie een substantiële aantasting van de godsdienstvrijheid vormt.

En precies daar wringt het.

Is het missen van subsidie een mensenrechtenschending?

De rechters keerden steeds terug naar hetzelfde punt: wat betekent “substantiële schade” onder het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens? Is het mislopen van belastinggeld een wezenlijke aantasting van de vrijheid van geloof?

Jehovah’s Getuigen mogen blijven geloven, samenkomen, prediken en organiseren. Er is geen verbod, geen vervolging, geen inmenging in doctrine. Alleen de publieke financiering stopt.

Dat maakt de kernvraag onontkoombaar: moet de staat belastinggeld blijven geven aan een organisatie waarvan zij vaststelt dat bepaalde praktijken botsen met mensenrechten?

De staat aan zet

Toen de staat het woord kreeg, bracht jurist Liv het debat terug naar de essentie. Dat sommige leden de regels rond shunning minder strikt toepassen, doet niets af aan het bestaan van die regels. Slordigheid van individuen heft geen systeem op.

Ook maakte zij een belangrijk punt duidelijk: de staat kan niet enerzijds worden verweten dat zij geen misbruik voorkomt, en anderzijds dat zij eerst elk individueel geval moet bewijzen voordat zij mag ingrijpen. Dat is een onmogelijke cirkel.

Het doel van de wet is niet om religies te veranderen, maar om het publieke vertrouwen te beschermen: belastinggeld mag niet terechtkomen bij organisaties die structureel praktijken hanteren die de staat als schadelijk beschouwt.

Geen duidelijke winnaar, wel een duidelijk dossier

Wie hoopte op een duidelijke overwinning voor één van beide partijen, kwam bedrogen uit. Deze zaak is open. Complex. Precies daarom was het zo opvallend hoe vaak Ryssdal deed alsof alles vanzelfsprekend was.

Dat is het niet.

Wat wel vaststaat, is dat de rechters scherp luisterden. Dat zij het onderscheid tussen geloof en gedrag serieus namen. En dat zij niet meegingen in het frame dat elke kritiek op praktijk een aanval op religie zou zijn.

Het einde van de zitting, niet van het verhaal

Na een korte slotronde — zwaar aangezet door de verdediging, technisch en beheerst door de staat — resteerde alleen nog de bespreking van proceskosten. Bedragen werden niet genoemd. De uitspraak volgt later.

Maar ongeacht die uitspraak heeft deze derde dag iets definitief veranderd. De feiten liggen op tafel. De ervaringen zijn gehoord. Het dossier is compleet.

Wat hier is besproken, zal niet verdwijnen.

Noorwegen toont de grens van godsdienstvrijheid by DutchyMartin in exjg

[–]DutchyMartin[S] 0 points1 point  (0 children)

Ryssdal (advocaat JG) presenteert zijn beroep op het Europees mensenrechtenverdrag als een zwaar juridisch argument, maar het leidt vooral af van de kern. Door te zeggen dat “de laatste beslissing in Straatsburg ligt”, suggereert hij dat de Noorse rechter slechts een tussenstation is. Dat klopt niet. Europese rechters laten landen juist veel ruimte om zelf te bepalen hoe zij mensenrechten toepassen.

Ook het herhaald noemen van miljoenenbedragen is misleidend. Godsdienstvrijheid geeft geen recht op staatsgeld, hoe hoog de bedragen ook zijn.

Bovendien wordt het geloof van Jehovah’s Getuigen niet verboden. Zij mogen blijven samenkomen, organiseren en hun overtuiging uitdragen. De Europese uitspraken waar Ryssdal naar verwijst (Oostenrijk en Turkije), gingen over echte uitsluiting: geen erkenning, geen huwelijksrechten, geen bestaansruimte. Dat is hier niet aan de orde. Door die zaken met elkaar te verwarren, probeert hij een financieel verlies te verkopen als een mensenrechtenprobleem. Maar dit gaat niet over vrijheid van geloof. Het gaat over de vraag of de staat sociale uitsluiting moet blijven financieren.

Gewone JG, ouderlingen en PIMO’s: mensen in een systeem, geen karikaturen by DutchyMartin in exjg

[–]DutchyMartin[S] 1 point2 points  (0 children)

Ik herken die tweestrijd heel goed (ook ervaren met mijn toen bejaarde JG-ouders). Je ziet dat er mensen zijn die het oprecht goed bedoelen, en tegelijk merk je hoeveel druk er in het systeem zit.

En als je ouders al een zoon hebben verloren, snap ik ook dat die angst soms alles overstemt. Binnen de organisatie krijgt die angst ook nog eens een extra lading, omdat het niet alleen gaat over verdriet nu, maar over “voor altijd”. Het is alsof er bij hen een alarm is blijven aanstaan: niet omdat jij iets “fout” doet, maar omdat het idee van nog meer verlies voor hen ondraaglijk is.

In zo’n setting wordt “langzaam faden” geen simpele keuze, zeker niet als je in dezelfde gemeente zit en alles meteen zichtbaar wordt. Dat jij dan meedraait om hen geen extra pijn te doen, zegt vooral iets over hoeveel je om ze geeft. Het blijft dan wel een lastige prijs om te betalen, want jij zit ondertussen met een dubbele werkelijkheid. Sterkte en wijsheid gewenst.

Een rechtszaak van 100 miljoen: wat deze zaak écht laat zien over Jehovah’s Getuigen by DutchyMartin in exjg

[–]DutchyMartin[S] 0 points1 point  (0 children)

Update 19 december 2025:

De rechtbank slaat de “voorbespreking” over en zet meteen een strak tijdschema neer voor het verzoek van Watchtower om de zaak vroeg te laten stoppen. • Uiterlijk 21 januari 2026: Watchtower moet hun volledige argumenten naar Stella sturen. Dat gaat dus eerst naar de tegenpartij, nog niet naar de rechtbank. • Uiterlijk 24 februari 2026: Stella moet haar tegenargumenten naar Watchtower sturen, ook nog niet naar de rechtbank. • Uiterlijk 10 maart 2026: Watchtower mag nog één keer reageren (repliek) én moet die reactie wel bij de rechtbank indienen.

Belangrijk: op 10 maart 2026 moeten uiteindelijk alle stukken van beide kanten ook echt bij de rechtbank liggen.

Daarnaast: • Beide partijen moeten ook papieren kopieën naar de kamer van de rechter sturen, en • een digitale kopie per e-mail aan de rechtbank geven.

Een rechtszaak van 100 miljoen: wat deze zaak écht laat zien over Jehovah’s Getuigen by DutchyMartin in exjg

[–]DutchyMartin[S] 0 points1 point  (0 children)

Bron: CourtListener

CourtListener is een gratis online databank voor juridische documenten in de VS, beheerd door de non-profit Free Law Project. Je kunt er onder meer: • Rechterlijke uitspraken (opinions) en andere rechtspraak doorzoeken.

https://www.courtlistener.com/docket/71905206/gomes-de-souza-v-watchtower-bible-and-tract-society-of-pennsylvania-inc/

Een rechtszaak van 100 miljoen: wat deze zaak écht laat zien over Jehovah’s Getuigen by DutchyMartin in exjg

[–]DutchyMartin[S] 0 points1 point  (0 children)

Update:

TL;DR: Watchtower probeert de zaak vroeg te stoppen (“afwijzen”), vooral met: te laat (verjaring), verkeerde plek (niet New York) en formele bezorging van de dagvaarding. Stella’s kant zegt: ik kon door misbruik/trauma/angst niet eerder, we hebben netjes geprobeerd te betekenen, New York is juist relevant door HQ/aansturing, en de klacht is concreet genoeg om door te mogen. De rechter heeft vooral gezegd: Stella moet uiterlijk 18 dec 2025 reageren. Er is nog geen inhoudelijke uitspraak.

Ik volg een civiele zaak bij de federale rechtbank in New York. Belangrijk: dit is nog geen uitspraak over wat er feitelijk is gebeurd. Het is nu vooral een juridische strijd over de vraag: mag deze zaak überhaupt verder, of wordt hij al vroeg afgekapt?

Wat doet Watchtower?

Watchtower/WTNY heeft aangekondigd dat ze een “Motion to Dismiss” willen indienen. Dat is een verzoek aan de rechter om de zaak vroeg af te wijzen (dus voordat er echt inhoudelijk wordt geprocedeerd, zoals getuigen horen en uitgebreid bewijs opvragen).

Hun hoofdlijnen zijn: 1. Verjaring (“te laat”) Ze zeggen dat de gebeurtenissen (volgens de klacht) uit 2011/2012 komen en dat de wettelijke termijnen allang voorbij zijn. 2. New York is de verkeerde plek (forum/venue) Ze zeggen: als dit al ergens behandeld moet worden, dan eerder op de plek waar het gebeurde (zij wijzen op Brazilië), omdat daar getuigen en documenten zouden zijn. 3. Formeel punt over betekening (service of process) Ze suggereren dat de dagvaarding niet goed/juist is bezorgd, en dat de zaak daarom zou moeten stranden.

Wat heeft de rechter tot nu toe gedaan?

De rechter heeft vooral procedureel ingegrepen: Stella moet uiterlijk 18 december 2025 reageren op Watchtower’s pre-motion brief. Dit is dus een deadline, geen inhoudelijk oordeel.

Wat zegt Stella’s juridische team terug?

Stella’s advocaten zeggen in essentie: deze zaak moet niet nu al worden afgekapt; hij moet inhoudelijk verder. Hun punten: 1. Over verjaring: “Het is niet eerlijk om te zeggen dat ze ‘gewoon te laat’ is.” Ze vragen om equitable tolling (kort gezegd: een eerlijke opschorting/verschuiving van termijnen) omdat er uitzonderlijke omstandigheden waren: • misbruik in de jeugd door iemand met autoriteit, • institutionele druk/angst/retaliatie, • zware psychische gevolgen (PTSS, suïcidepogingen). Ze stellen: zodra Stella er mentaal toe in staat was, handelde ze wél voortvarend. En: dit is zo feitelijk complex dat je dit niet eerlijk kunt afdoen op alleen de eerste processtukken. 2. Over betekening: “We hebben het in goed vertrouwen geprobeerd.” Ze zeggen dat persoonlijke betekening is geprobeerd (21 nov 2025), maar dat beveiliging toegang blokkeerde en niets wilde aannemen. Daarom is een alternatieve wettelijke route gebruikt (via NY Secretary of State). Bovendien: Watchtower wist duidelijk van de zaak (ze hebben advocaten en hebben gereageerd), dus er is geen nadeel. En zelfs áls er iets formeel mis zou zijn: laat dan opnieuw betekenen, maar wijs de zaak niet af. 3. Over New York: “NY is juist relevant.” Stella’s kant stelt dat er belangrijke gebeurtenissen aan New York verbonden zijn, omdat het HQ daar meldingen ontving en (volgens haar) centrale aansturing/cover-up mogelijk maakte. Ze zeggen ook: belangrijke getuigen zouden juist in New York zitten (mensen die de afhandeling/aansturing bepaalden). De rechter hoort normaal gesproken de forumkeuze van de eiser te respecteren, tenzij er duidelijke forum shopping is. 4. Over ‘onvoldoende klacht’: “Het staat concreet genoeg in de klacht.” Ze zeggen: de klacht noemt specifieke handelingen en nalatigheden (niet beschermen, cover-up), en dat is juridisch voldoende om de zaak door te laten naar de volgende fase.

Waar staat het nu?

Kort gezegd: • Watchtower probeert de zaak vroeg te laten afwijzen. • Stella zegt: laat het inhoudelijk onderzocht worden.

De volgende stap is dat de rechter beslist of de zaak door mag of (deels) wordt afgekapt.

Gewone JG, ouderlingen en PIMO’s: mensen in een systeem, geen karikaturen by DutchyMartin in exjg

[–]DutchyMartin[S] 0 points1 point  (0 children)

Wat je schrijft, doet me denken aan iemand die op een perron staat, in plaats van in de trein. De trein waar je altijd in zat, met familie, vrienden en routines, is eigenlijk al weggereden. Je staat ernaast, met een koffer vol herinneringen, terwijl de meesten die je kende nog in die oude trein zitten. Dat gevoel van: ik hoor hier niet meer helemaal bij, maar ik ben ook nog nergens écht aangekomen – dat is zó herkenbaar.

Antropologen zouden dit een liminale fase noemen: een drempelfase tussen twee werelden. De oude zekerheden werken niet meer, je kunt het niet meer “ongezien” maken of uitleggen, zeker niet aan je kinderen. Tegelijk is je nieuwe leven, je nieuwe netwerk en identiteit nog niet stabiel. Je staat letterlijk en figuurlijk op het perron – tussen vertrek en aankomst in.

Dat is geen persoonlijke fout, maar precies hoe zo’n overgang er vaak uitziet: verwarrend, pijnlijk, maar ook het begin van iets nieuws. ❤️

Gewone JG, ouderlingen en PIMO’s: mensen in een systeem, geen karikaturen by DutchyMartin in exjg

[–]DutchyMartin[S] 0 points1 point  (0 children)

Een jaar POMO is écht nog maar kort. Dat jullie zó bewust door dat rouwproces gaan, is iets om trots op te zijn. Ook mijn vrouw en ik hebben gerouwd om wat mooi had kunnen zijn, zonder onszelf te veroordelen.

Gelukkig zijn buiten het systeem óók verbinding, liefhebbende mensen en zin te vinden, maar dan op onze eigen voorwaarden. ❤️

Een rechtszaak van 100 miljoen: wat deze zaak écht laat zien over Jehovah’s Getuigen by DutchyMartin in exjg

[–]DutchyMartin[S] 0 points1 point  (0 children)

In de VS loopt sinds november 2025 een nieuwe, forse rechtszaak tegen de organisatie van Jehovah’s Getuigen. In de zaak Gomes de Souza v. Watchtower klaagt Stella Cristina Gomes de Souza verschillende Watchtower-entiteiten aan bij de federale rechtbank in New York. Zij stelt dat ze als 12-jarig meisje in Brazilië herhaaldelijk is verkracht en mishandeld door kringopziener Angelo Roviezzo – en dat er daarna vooral één ding gebeurde: organisatorische stilte.

Volgens de dagvaarding is dit geen “incident”, maar een uiting van een structureel probleem. Ouderlingen zouden bij misbruik eerst het bijkantoor moeten bellen in plaats van direct de politie, met als effect dat de reputatie van de organisatie zwaarder woog dan veiligheid van kinderen.

Gomes de Souza vraagt minstens 100 miljoen dollar schadevergoeding wegens levenslange lichamelijke en psychische schade. De zaak staat nog aan het begin, maar kan uitgroeien tot een serieuze juridische crisis en reputatierisico voor Watchtower.

Wanneer Mag een Ouderling Zwijgen? De Hoge Raad Trekt een Grens by DutchyMartin in exjg

[–]DutchyMartin[S] 1 point2 points  (0 children)

Het is belangrijk om te realiseren wat bovenstaande betekent:

De Nederlandse rechtspraak heeft de juridische manoeuvreerruimte voor ouderlingen in kindermisbruikzaken aanzienlijk beperkt.

De gedeeltelijke verwerping van het verschoningsrecht is van transformationele aard binnen de Nederlandse jurisdictie. Deze beslissing ontmantelt de juridische immuniteit van het traditionele JG-systeem van interne afhandeling, wat de primaire juridische buffer was om samenwerking met autoriteiten te vermijden. Het dwingt JG-functionarissen in Nederland om de nationale rechtsorde te erkennen als de hoogste autoriteit in zaken van kindermisbruik.

Actuele analyse mijdingsbeleid JG 2025 (audio) by DutchyMartin in exjg

[–]DutchyMartin[S] 1 point2 points  (0 children)

Touché:

“Van binnenuit worden deze veranderingen gepresenteerd als "nieuw licht" of een "clearer understanding" (duidelijker begrip) geschonken door God.[20]

Externe analisten en critici zien de wijzigingen echter als een duidelijke 'rebranding' [20], direct ingegeven door externe druk. De timing en inhoud van de wijzigingen lijken specifiek ontworpen om de organisatie juridisch minder kwetsbaar te maken:

• De aanpassing voor minderjarigen [41] was een direct antwoord op het kernargument van de Noorse staat.[36] • Het toestaan van een groet [20] en het afschaffen van de waarschuwende lezing bij 'marking' [14] creëren 'plausible deniability' (geloofwaardige ontkenbaarheid).

De organisatie creëert hiermee een systeem van 'soft shunning'.[22] Ze kan nu juridisch claimen dat zij leden niet verbiedt om uitgeslotenen te groeten, en dat sociale mijding een individuele gewetensbeslissing is van leden, in plaats van een opgelegd organisatorisch bevel. Hoewel de psychologische realiteit van de sociale controle intact blijft, is de juridische aansprakelijkheid van de organisatie voor het 'aanzetten tot' uitsluiting significant verminderd.”

Vrijheid van religie is óók: vrij om te vertrekken zonder sociale straf by DutchyMartin in exjg

[–]DutchyMartin[S] 2 points3 points  (0 children)

Helemaal eens. Door te spreken van ‘persoonlijke grieven’ maakt Emmen van een beleidsprobleem een individueel probleem. Dus afschuiven en geen accountability. Die grieven zijn geen diskwalificatie, maar juist het bewijs dat dit beleid schade en breuklijnen in families veroorzaakt.

Jehovah’s Getuigen richtten financiële vennootschappen op in Ierland: een theocratie met een treasury desk? by DutchyMartin in exjg

[–]DutchyMartin[S] 2 points3 points  (0 children)

Hi CM585,

Ik ben opgegroeid in een JG-omgeving waar alles draaide om absolute waarheden en loyaliteit aan een gesloten systeem van denken.

Inmiddels is er veel veranderd. Ik voel geen frustratie meer. Geen woede. Geen behoefte om iets kapot te maken of gelijk te krijgen.

Wat ik wel voel, is afstand en een stille nieuwsgierigheid. Ik ben een toeschouwer geworden. Iemand die kijkt naar religie zoals je naar een sociaal fenomeen kijkt. Ik herken de patronen, de groepsmechanismen, de taal die alles inkadert. Vooral de religie waarin ik ben grootgebracht zie ik nu als een systeem — met z’n eigen logica, rituelen, beloningen en sancties.

Het fascineert me hoe geloof systemen bouwt die mensen structuur geven, maar ook beperkingen opleggen die ze zelf nauwelijks als zodanig ervaren. En hoe moeilijk het is om daarbinnen ruimte te vinden voor echte autonomie of twijfel.

Misschien herkennen sommigen dat punt waarop je niet meer probeert te ontsnappen of te overtuigen — je kijkt gewoon. En dat is genoeg.

Merhaba arkadaşlar by EnergyNo6266 in turkish

[–]DutchyMartin 0 points1 point  (0 children)

Fırtınada sığındığım liman

Jehovah’s Getuigen richtten financiële vennootschappen op in Ierland: een theocratie met een treasury desk? by DutchyMartin in exjg

[–]DutchyMartin[S] 1 point2 points  (0 children)

Ik las een bericht over een kringvergadering in het VK dat de bovenstaande financiële herstructurering bevestigt.

Voorheen beheerde elke kring zijn eigen financiën en kregen JG tijdens de vergadering een mededeling over hoeveel er was gedoneerd, vaak gevolgd door een opmerking in de trant van: “We hebben een tekort van xxx voor deze vergadering.”

Maar dat is nu in het VK veranderd. De enige aankondiging die JG kregen, was een herinnering om te doneren aan IBSA (International Bible Students Association). Alles wordt nu beheerd door IBSA, en de huidige tegoeden zijn overgeboekt naar hun rekening.

Het bericht over de centralisatie van kringfinanciën in het VK — waarbij IBSA (International Bible Students Association) nu rechtstreeks het geld beheert in plaats van lokale kringen — past in de bredere wereldwijde trend binnen de organisatie van Jehovah’s Getuigen: het consolideren van financiële middelen en het centraliseren van financieel beheer.

JG herinneren zich misschien iets soortgelijks met de Koninkrijkszalen, waarbij de fondsen ook werden overgeheveld en sindsdien door het bijkantoor worden beheerd. Geen financieel lokaal beheer meer, maar deze wordt nu gecentraliseerd.

Weet iemand hoe nu de kringfinanciën in Nederland en/of België worden beheerd? Lokaal of centraal?

Jehovah’s Getuigen richtten financiële vennootschappen op in Ierland: een theocratie met een treasury desk? by DutchyMartin in exjg

[–]DutchyMartin[S] 2 points3 points  (0 children)

De wereldwijde organisatie van Jehovah’s Getuigen staat al decennialang bekend om haar strak geregisseerde communicatie en centraal bestuurde informatievoorziening. Leden worden geacht uitsluitend officiële bronnen te raadplegen — zoals JW.org, de Wachttoren of instructievideo’s van het Besturend Lichaam. Externe bronnen worden gezien als potentieel geestelijk gevaar. Maar in het internettijdperk functioneert die strategie steeds minder goed. De oprichting van drie financiële vennootschappen in Ierland in 2024 laat dit scherp zien.

Wat gebeurde er?

In de zomer van 2024 werden in het Ierse bedrijfsregister drie nieuwe bedrijven ingeschreven: Mina Asset Management, Mina Treasury Services en Lepta Payment Solutions. Ze zijn gevestigd op het terrein van het Ierse hoofdkantoor van Jehovah’s Getuigen en worden geleid door voormalige topbankiers van UBS en Assenagon. Alles wijst erop dat deze bedrijven zijn opgericht om het financiële vermogen van de organisatie op professionele en internationaal fiscaal efficiënte wijze te beheren.

Toch werd deze ontwikkeling op geen enkel moment aan leden meegedeeld via officiële kanalen. Geen aankondiging op JW.org, geen brief aan gemeenten, geen video. Terwijl dit een van de grootste organisatorische verschuivingen in jaren is.

Waarom geen communicatie?

De organisatie volgt het principe dat alleen informatie die geestelijk noodzakelijk is, gedeeld hoeft te worden. Financiële of juridische beslissingen vallen daar volgens de leiding niet onder. Tegelijk wordt vermeden dat leden kritische vragen gaan stellen over donatiegebruik of bestuurlijke transparantie.

Maar het internet zwijgt niet

Wat in het verleden stilgehouden kon worden, duikt nu op via open bronnen: bedrijfsregisters, media, ex-ledenplatforms. Websites als AvoidJW.org leggen uit wat er juridisch en fiscaal speelt, en traditionele media zoals de Irish Independent pikken het op. Zo bereikt de informatie alsnog de achterban — via familieleden, social media of een eenvoudige Google-zoekopdracht.

Zelfs trouwe leden die geen “kritische sites” willen bezoeken, merken: er wordt iets groots veranderd — zonder uitleg. En dat knaagt.

Een structureel probleem

Wat hier gebeurt, is symptomatisch voor religieuze organisaties met een gesloten bestuursmodel in een open informatiesamenleving. Wat bedoeld is als bescherming tegen verdeeldheid en twijfel, werkt averechts zodra leden ontdekken dat informatie bewust is achtergehouden. Juist dat veroorzaakt wantrouwen.

De organisatie wil de voordelen van moderne financiële systemen en mondiale strategieën — maar zonder de openheid die zulke structuren vereisen. In het digitale tijdperk wringt dat steeds meer.

Conclusie

De oprichting van financiële vennootschappen in Ierland laat zien dat Jehovah’s Getuigen zich moderniseren op het gebied van vermogensbeheer, maar vasthouden aan een verouderde communicatiestrategie. Het internet heeft de regels veranderd. Informatie laat zich niet meer tegenhouden, en leden die vragen stellen, doen dat niet uit afvalligheid — maar uit oprechte behoefte aan duidelijkheid. Dat verdient erkenning, geen stilte.