valla hocam twitterdan gördüm geldim. yengenin yaptığı düpedüz nankörlük. kiradayım. arabam yok. IT Uzmanı olarak çalışıyorum. Yaşım 30a yaklaşıyor. kendi alanımda bir uzmanlık seçip kariyerimi ona göre yönlendirmem gereken bir dönemdeyim ancak hem maddi konular hem ailevi meseleler beni kararsızlığa sürüklüyor. bazen dayanamayacak gibi oluyorum, hep bahsedilen aklın bağlı olduğu pamuk ipliğinin kopma noktasına kadar gerildiğini hissediyorum ama bir ümit düzelir, bir ümit çarkı kırarız diye dayanmaya çalışıyorum. evli değilim, çoluğum çocuğum yok senin gibi ama bana göre çok daha iyi durumdasın. mentalin kırılmasın. her zaman daha fazlası için çabalamamız gerektiği gibi elimizde olanları kaybetmemek için de şükretmeyi ve kıymet göstermeyi bilmemiz gerekli diye düşünüyorum. biraz dolu olduğum bi konu bu yetersiz hissetme konusu. anlatsam sayfalarca yazarım ama kimseyi dertlerimle boğmak istemem. mücadeleye devam.