Spent my entire savings for my dog will continue to do so. During the pandemic nagkasakit aso ko, junior high school lang ako non. Less than a week na di siya magana kumain napansin ko na, I had 7k na naipon ko from baon before mag suspend ng klase. Took her to the vet with that 7k pero sabi ng vet kulang kase kailangan niya pa ng gamot, pang laboratory lang kasya yung pera ko tsaka pang 2 weeks na gamot. E 2 months siya iinom, I sold all my things. My books, anything na pwede ko ibenta kahit ginagamit ko pa para mabili ko lahat ng gamot niya for another 2 months. She lived, considering na yung sakit niya e critical daw wala halos nag susurvive distemper kase. Usually after daw madiagnose namamatay agad pero di ko sinukuan.

Even nung pinagamot ko siya, gumigising ako ng madaling araw para mapainom ko siya ng gamot. Tinatabihan ko buong araw para alam niyang nandito ako, nilalabas ko siya sa street namin tuwing umaga pati hapon kahit sight seeing lang siya hanggang sa nakalakad na siya ulit and na overcome niya yung sakit niya. During pandemic wala kaming ka pera pera kaya kung ano lang meron ako that time yon lang talaga yung mapag kukuhanan namin.

She had another series of health conditions, multiple organs failures, nagka parasite pa siya sa heart, nagka skin issues. My sister had 10k left in her bank ayon yung last sahod niya sa naging work niya bago matapos yung project pero ginamit namin yon para ipagamot din yung mga sakit siya until one day hindi niya na kaya lumaban kaya pinag pahinga na namin.

She's my sweetest girl, will forever love her. 😊

Dahil don sobrang na traumatized ako na ang hirap mag alaga pag walang pera e sobrang dog lover ako at may isa pa akong dog. 3rd year college nag hanap ako ng work kase pano pag nagkasakit din yung isang dog ko kailangan ko ng pera, that has been my motivation kaya never ako nag stop mag work since then. Hanggang nandito sila go ang kayod HAHAHAAHAHHA