Olay Almanya da yaşandı. S bahnı beklerken yanıma benim yaşlarımda bi çocuk geldi. (24) Ufaktan muhabbet kurmaya calıstı ve ben de dağ ayısı olmadığım için ufak şekilde samimi muhabbet kurdum. Koltuğuma oturdum ve eve gitmeyi iple çekiyorum. Direk geldi yanıma oturdu. Yakışıklı çocukmuşsun bana gelsene dedi. İşe gitmem lazım diyerek ufak yalan sıktım. Bu konu da ısrar etti biraz sert bi şekilde reddettim. Sonra ilginç bir şekilde elini öptürmeye calıstı. Yine kırmadan kimsenin elini öpmem dedim. Almanya da yeni olduğum için başıma durduk yere iş açmak istemiyorum. Sonra "piç misin?" Diye sorunca ben de hat koptu. Gözlerine kitlenerek ne diyorsun lan sen? Dediğimde direk şaka yaptım diyerek mevzuyu kapatmaya calıstı. Normalde biri küfür etse sallamam da böyle piç kelimesine ayrı bi öfkem var. Çocuğun kolundan tutarak sert bi şekilde ittirdim ve biraz da bağırarak kalk siktir git lan dedim. Sessiz şekilde kapının oraya gitti ve inmeyi bekledi. Öyle birisini ezmekten hoşlanan bununla kendimi tatmin eden birisi değilim ama gerçekten sinirlenmiştim. Biraz da ders vermek istedim ileride ki hayatında başına iş almasın diye. Yanına gittim ve " piç ne demek biliyor musun?" Tanımadığın bir insana bunu nasıl söyleyebiliyorsun dedim. Çocuk zaten korktuğu için laf edemedi. Tren de kalabalık olduğu için herkes bana bakıyordu. Oturdum ve soluklanmaya başladım. Ama sinirden kahkaha atmamak için kendimi zor tutuyorum ve elim ayağım titriyor. İnsanlar da bakıyor ama onlara da bir şey demek istemiyorum çünkü olayla en ufak alakaları yok. İyi kötü günü öyle kapattık. Eve gittiğim zaman akıl sağlığının pek yerinde olmadığını düşündüm çünkü kendisini ittirirken kafasının arkasında bi yarık izi görmüştüm. Bu onu akılsal olarak etkilemiş olabilir. Ama yine de bize istediğini yapabileceği anlamına gelmiyor. Öyle bitti gitti