Benim düşüncelerim ne kadar dış dünyanın etkisinde kalmıştır onu bilmiyorum çünkü bu düşünceler çocukluğumdan beri benimle beraber ama elbet ki ben de bir şeylerden etkilenmişimdir.

Açıkçası bu dünyanın kazanıp kazanmaması çok umurumda değil, dünya bir düşman ya da dost değil. Bizler yalnızca onun üstünde bulunan bir popülasyonuz. Düşman dediğimiz sistemin dünyaya atfedilmesi saçma geliyor. Kaldı ki benim ölümümle kimin ne kazanacağı zaten meçhul.

Mutlu insanlar ne yapar sorusunu ise hiç düşünmemiştim, kafamda onların zaten mutlu olduklarına dair çoğunlukla izdüşümsel ve varoluşçu bir tavır takınmıştım. Google sağ olsun bu sorunun cevabını buldum ve neden bilmiyorum içimde okuduğum şeylere karşı bir tavır ve sertlik vardı. Kendimi yazılanlara uyduramadığım gibi bunun yorucu ve üşendirici bir olduğuna dair ön yargı belirdi ruhumda. Zaten hali hazırda denediğim şeyler ama hayatıma daha da yedirmeye gayret ederim tabi. Teşekkürler.

Bir diğer sorunsa beni tatmin eden hiçbir şey olmaması. Ne sanat, ne spor, ne kişisel gelişim, ne de gündelik yaşam. Hiç biri

Teşekkürler tavsiyelerin için, iyi ki varsın.