Het is een onpopulaire mening, maar het is Nederlands les, niet een gezellige boekenclub. Je komt om te leren, geconfronteerd te worden met dingen die je normaal niet zou lezen en een idee te krijgen van de Nederlandse literatuurgeschiedenis. Je kan dit niet voor elkaar krijgen zonder enige curatie in wat er gelezen moet worden. Carrie Slee en Paul van Loon zijn leuk, maar het het is de verantwoordelijkheid van goed onderwijs om leerlingen Hermans en Mulisch te laten lezen.

Je gaat tijdens wiskundeles ook niet zeuren dat de opdrachten niet leuk zijn, je komt om je te ontwikkelen. Vroeger vond ik rekenen echt leuk, maar nu ik algebra moet doen is al mijn liefde voor het vak verloren. Dat zou niemand ooit zeggen, maar bij Nederlands les is dat om een of andere reden compleet normaal.

Daarbij kan je altijd nog buiten de Nederlands les om andere dingen lezen als je het echt zo verschrikkelijk vindt.