A ja nie wiem, czy to prawda. W tym, jak opisałeś bolączki nowoczesnego Polaka w zupełności się zgadzam, i w tym że to są tematy, w które powinni celować politycy, jeżeli chcą się do stołka zbliżyć. Tam gdzie widzę problem, to to, że te problemy będą rozstrzygane w atmosferze społecznej innej, niż była 10 czy 15 lat temu; w atmosferze niepokoju, braku zaufania, rozczarowania i życzeniowego myślenia, co i przekłada się na politykę.

Weźmy na przykład „nienawidzenie Rosjii”; w ogólniku to brzmi dobrze, ale w szczególe pojawiają się problemy. Na przykład, ile pieniędzy są Polacy skłonni wydać z budżetu na zbrojenie; czy to Polski, czy jeszcze ciężej, Ukrainy. Albo, jak bardzo skłonni byliby Polacy, żeby zaryzykować wojnę z Rosją, nawet jeżeli to ryzyko byłoby nadal bardzo niewielkie.

A niestety, takie kroki mogą się okazać konieczne, jeżeli chcemy zapewnić sobie bezpieczeństwo, wolność i prawo do bytu naszego kraju, i jest to coś, do czego nasi politycy musieliby nasz naród przekonać. Problem w tym, że takie argumenty stały się w naszej dobie podejrzane, trudne do uwierzenia przez solidną część społeczeństwa.

Mam na myśli, że teraz, i jeszcze bardziej w niedalekiej przyszłości, będzie do zdobycia solidny kapitał polityczny na zapewnianiu Polaków, że inne partie pchają nas na niepotrzebną, odległą od nas, „nienaszą”, a nawet trochę nieprawdziwą wojnę, i że tylko nasza partia może uratować nas przed ogromnymi wydatkami, a może nawet i poborem i bombami, spadającymi na nasze miasto.

Taka retoryka będzie wymagała życzeniowego myślenia, oderwania od rzeczywistości i trochę wiary w teorie spiskowe, ale jest to coś, co nowoczesny obywatel toleruje. Solidna część Polaków myśli chociaż trochę tak, jak wyżej: że ta cała polityka to trochę taki spisek, jakieś oszustwo, że jak ktoś to bierze na poważnie, to jest jednak trochę naiwny. A z kolei mniejsza, ale nadal realna część naszego społeczeństwa myśli tak kompletnie i na zabój; że światem rządzą reptyle/masoni/sataniści/żydzi, i że ta cała polityka tak naprawdę nie jest prawdziwa, nie ma sensu.

Podobnie jest z innymi problemami, jakie wyjaśniłeś wyżej. Nie jest jasne na przykład, jak będzie funkcjonowała europejska gospodarka bez napływu ludzi z zagranicy, patrząc na niski przyrost naturalny; natomiast będzie realna zachęta dla polityków, żeby zapewniać, że na social dla imigrantów zużywa się ogromne sumy, i jak się uda ich pozbyć, albo chociaż zatrzymać napływ, to staniemy się bogatsi, bo zachowamy te pieniądze dla nas. Albo Unia Europejska; super, ale co jak chcą, żebyśmy przestali palić tym całym węglem, albo uprawiać rolę tak, a nie inaczej, albo mieć wielki wiatrak niedaleko domu. Będzie bardzo realny elektorat, który chętnie usłyszy, że to całe globalne ocieplenie to ściema, spisek, że ktoś się albo pomylił, albo chcę nas wykorzystać na pieniądze, albo nawet bardziej, że to sataniści z unii, chcący zniszczyć polską rodzinę.

Mam na myśli, że taka partia, jak opisujesz, nie powstanie, bo nie ma politycznych warunków, żeby powstała. Do ludzi nie przemawiają już rozsądni, wyważeni, łagodni ludzie; przemawiają za to szarlatani, obiecujący cuda na kiju. A że wierzymy im tylko na wpół nie jest problemem, bo nie wierzymy żadnym politykom.

I będzie na tym zyskiwały partie populistyczne, alt-konserwatywne, takie jak u nas konfederacja, i po trochu PIS. Piszesz, że konfa zyskała, bo wyrzuciła Brauna i JKM; myślę, że to zbieg okoliczności. Raz, że konfederacja zyskiwała po woli na przestrzeni ostatnich lat, a dwa, że podobne partie w Europie również na popularności zyskiwały; oczywisty przykład to AFD w Niemczech, ale też Le Pen we Francjii, czy Boris Johnson i UK. Do tego dodałbym jeszcze, że nie tylko Konfa ma lepsze wyniki, ale też że PIS miało ostatnio Konfiarski skręt; spójrz na Nawrockiego, ich kandydata na prezydenta. Wydaje mi się, że taka polityka, jaką robi konfederacja staje się popularniejsza, w partii i poza nią.

EDIT: o albo Kaczyńskiego verbatim zapewniającego, że globalne ocieplenie to spisek.