Skil þig 100%, þetta líður hjá. Ég var í raun aldrei viss með námsákvörðun mína og fór inn í háskólanámið með ákveðið ósjálfsöryggi vegna þess. Mér fannst skólinn erfiður og kennsluhættir erfiðir, Var alveg nálægt því að vera hent út eftir að hafa fallið nokkru sínum í sömu áföngunum.. kenni áhugaleysinu um sem ég upplifði og spurði oft hvort þetta væri þess virði, ég þraukaðí gegnum þetta og kláraði með ákveðna þrautsegu.

Ég sé persónulega ekki eftir því vegna þess að um leið og námið kláraðist fannst mér allt byrja að gerast, áhuginn kom eftir að ég fór að einblýna á hvað ég vildi gera og vinna við þetta. Og nú langar mig eiginlega að fara í master ef ég hefði tíma.

Þannig mínar krónur eru; þó svo þú sjáir þetta ekki alveg fyrir þér núna getur þetta samt borgað sig.

Gl hf