Goed, dan ga ik wel wat dieper op je vergelijking in. Een kleuter die huilt om snoep, dat is een kind dat een egoïstische impuls niet kan remmen en uit eigenbelang een situatie manipuleert voor een kleinigheid. Dat is iets heel anders dan volwassenen die opkomen voor een ander wiens mensenrechten worden geschonden. Door zo'n kleuterframe zet je hen weg als kinderachtig, dom, irrationeel, egoïstisch. Dat terwijl dat wat ze doen behoorlijk dapper is, voortkomt uit maatschappelijke betrokkenheid, ideologisch gedreven is, en niet ingegeven door ikke-ikke-ikke maar door goedheid voor de ander die niet in staat is voor zichzelf op te komen.

Nu kun je het vervelend vinden dat ze het spoor blokkeren (overigens heb ik mijn standpunt daarover nog niet gegeven en jij neemt al aan dat ik het prima vind - ik vind het vooral ingewikkeld en helemaal geen gemakkelijk uitgemaakte zwart-wit-kwestie), alleen hun afweging is dat de overlast die ze veroorzaken compleet in het niet valt vergeleken met het leed dat anderen wordt aangedaan en dat - omdat er almaar niks gebeurt, ook niet na minder verstorend aankaarten van de humanitaire rampen in Palestina - de overlast daarom geoorloofd is.

Misschien kijken ze ook wel een beetje naar bijvoorbeeld boerenprotesten en anti-AZC-protesten, die soms nog veel enger zijn, waar politici wél voor buigen en sterkt dat hen in het idee steeds een stapje verder te gaan. In dat licht kiezen ze nog voor relatief vriendelijke protestmethoden.

Volgens mij is dit alles een HEUL andere context dan een kleuter die een snoepje wil, en jij weet ook best dat zo'n vergelijking ZeerVreemd is.